“เจ้าบอกว่าต่อให้ตาย เจ้าก็ไม่มีวันยอมมีอะไรกับข้างั้นเหรอ? ข้าจะบอกอะไรให้…เจ้าไม่ต้องมาพูดถึงเรื่องที่ยอมตายแต่ไม่มีวันยอมนอนกับข้าด้วยซ้ำเพราะต่อให้เจ้าเลือกจะนอนกับข้า…แต่นั่นก็ต้องขึ้นอยู่กับข้าต้วนหลิงเทียนคนนี้ด้วย! ว่าจะยอมนอนกับเจ้าหรือไม่!!”
ว่าจาท้ายประโยค ขณะกล่าวต้วนหลิงเทียนก็เหลือบมองสตรีเบื้องหน้าด้วยสายตาไม่พอใจทั้งแฝงความเดียจฉันท์ราวกับมองสตรีในหอโคมเขียว
“เจ้า”
สตรีนางนี้ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะถูกต้วนหลิงเทียนกล่าวย้อนออกมาด้วยสายตาเช่นนี้ ทำให้ร่างบางของนางสั่นสะท้านไปด้วยโทสะทันที
แต่แน่นอนว่านางมองเห็นได้ชัดเจนถึงความแตกต่างจากเหล่าบุรุษทั้งหลายที่พบเจอมา ในแววตาของบุรุษเบื้องหน้า…
หากเปลี่ยนเป็นบุรุษคนอื่น ไม่มีทางที่อีกฝ่ายจะมีทีท่าทำราวกับขยะแขยงนางเช่นนี้แน่!
ถึงแม้นางจะไม่เคยติดต่อกับบุรุษคนไหนมาก่อน
แต่ไม่เคยกินหมูก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเห็นหมูวิ่ง
“เอาล่ะ! อย่าเสียเวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์ มาทำตามคำชี้แนะในป้ายหยกนั่นเพื่อผ่านด่านทดสอบทั้งหมดก่อน…หลังผ่านด่านทดสอบทั้งหมด ค่อยหาวิธีออกไปจากที่นี่โดยไม่ต้องทำอะไรฝืนใจแบบนั้น”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองสตรีดังกล่าวด้วยสายตาเฉยเมยกล่าวออกเสียงเรียบ
ถึงแม้เขาจะเห็นชัดถนัดตา
