ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า หลังจากนั้นเขาก็ยังคงถามเรื่องนี้อีกเล็กน้อย ค่อยเปลี่ยนไปถามอีกเรื่อง “แล้วอีกเรื่องที่พวกท่านพึ่งคุยกัน…ว่าทางกองทัพมังกรดำสงสัยว่าแม่ทัพของทัพมังกรดำหลงเข้าไปในโลกใบเล็กต้องห้ามของเมืองเฉวี่ยโยวที่ร่ำลือเล่า? โลกใบเล็กนั่นมีอันตรายมากเลยหรือ ถึงกลายเป็นสถานที่ต้องห้ามของเมืองเฉวี่ยโยวได้??”
“ใช่”
หนึ่งในคนผ่านทางกล่าวตอบ “โลกใบเล็กนั่นมันปรากฏขึ้นแถวๆเทือกเขาทางตอนใต้ของเมืองเฉวี่ยโยเรานานแล้ว…เห็นว่ามันมีมาตั้งแต่เมื่อ 10,000 ปีก่อนด้วยซ้ำ! และตลอดช่วงเวลา 10,000 ปีที่ผ่าน คนที่เข้าไปในนั้นไม่เคยได้กลับออกมาสักคน!”
“และพอเรื่องโลกใบเล็กนั่นเริ่มโด่งดังขึ้นมา มันก็แพร่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง…มียอดฝีมือพยายามไขความลับของมันมากมาย กระทั่งยอดฝีมือจากที่อื่นๆก็ดั้นด้นเดินทางมายังเมืองเฉวี่ยโยวของพวกเราเพราะหมายเข้าไปค้นหาความลับภายในโลกใบเล็กนั่นเหมือนกัน…แต่จนบัดนี้ผู้ที่เคยเข้าไปก็ไม่มีใครเคยกลับออกมาเลย”
“ใช่ เรื่องนี้สร้างความหวาดกลัวให้ผู้คนในสมัยนั้นมาก เพราะในบรรดาผู้ที่ไปไม่กลับ ไม่ใช่แค่ยอดฝีมือขอบเขตต้าหลัวจินเซียนเท่านั้น เห็นว่าขนาดผู้ที่มีระดับพลังเหนือกว่าต้าหลัวจินเซียน หลังเข้าไปในโลกใบเล็กก็ยังต้องหายตัวไปตลอดกาล…”
“ด้วยเหตุนี้…โลกใบเล็กนั่น จึงกลายเป็นสถานที่ต้องห้ามของเมืองเฉวี่ยโยวเรา”
