อันคุ้นตาก็ปรากฏตัวขึ้น
ดวงตาของเหล่าผู้ฝึกตนตระกูลฉางซุนเบิกกว้าง
เป็นไปไม่ได้!
ถูก ‘มังกรระเบิด’ ไปขนาดนั้น ไฉนกันเขาจึงไม่ตาย?
“วิชาลับนี้ดี ท าลายการป้องกันของข้าได้”
อัสนีหยินตรงหน้าเจียงผิงอันร้าวแหลก แต่ไม่ช้าก็กลับสู่ปกติ
เขาปาดโลหิตจากมุมปากและใบหูออก
แต่หากขอบเขตของอีกฝ่ายสูงกว่านี้สักขอบเขตย่อย เขาคงตายหนนี้แล้วเป็นแน่
โชคยังดี นอกจากพลังป้องกันภายนอกของอัสนีหยิน ‘คัมภีร์มารอัสนี’ ยังเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย สร้างชั้นเกราะสองชั้น ที่ถูกท าร้ายไปจึงมีเพียงอวัยวะภายในและแก้วหู มิใช่ปัญหาใหญ่โต
หัวใจของฉางซุนเชียนเฮ่อแปรปรวน เขารู้ว่า ‘ระเบิดมังกร’แข็งแกร่งเพียงไร
แต่กลับฆ่าคนผู้นี้ไม่ได้!
หากฉางซุนเชียนเฮ่อระเบิดร่างเจียงผิงอันได้ เช่นนั้นตระกูลเหลยโบราณก็ควรเอาสมญา ‘วิชาขัดเกลากายาธาตุสายฟ้าอันแข็งแกร่งสูงสุด’ ออกจาก ‘คัมภีร์มารอัสนี’ ได้แล้ว
เจียงผิงอันทดสอบขีดจ ากัดพลังป้องกันของร่างนี้ได้สมใจ
ฉางซุนหลงบนเรือเหาะเดือดดาลจนตาแดงฉาน ไฉนเจ้าคนสมควรตายนี่ฆ่ายากฆ่าเย็นนัก
“ท่านพ่อ! อย่าปล่อยให้เขาล าพอง รีบฆ่าเขาเถอะ!”
ขณะก าลังโวยวาย ศีรษะของฉางซุนหลงก็เจ็บแปลบ แล้วเขาก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบหมุนคว้าง ตัวเขาล้มลงพื้นพร้อมเสียงตุ้บสองหนก่อนจะเห็นร่างกายอีกครึ่งหนึ่งของตัวเอง
ขณะเดียวกัน เขาก็เห็นผู้ฝึกตนหญิงที่ก่อนหน้านี้มีปากเสียงกันยืนถือขวานเปื้อนเลือดอยู่
“โวยวายสบายใจเช
