“ถึงยอดสมบัติสวรรค์คุ้มกันวิญญาณที่มันมีจะเป็นระดับต่ำ…แต่อย่างน้อยๆก็สามารถป้องกันพลังวิญญาณภายใต้ขอบเขตจินเซียนได้หมดจด ถึงจะป้องกันพลังวิญญาณของขอบเขตจินเซียนขึ้นไปไม่ได้ก็ตาม”
“ข้าคิดว่ายอดสมบัติสวรรค์คุ้มกันวิญญาณของมันก็สมควรเป็นระดับต่ำนี่ล่ะ…เพราะอย่างไรยอดสมบัติสวรรค์ประเภทนี้ก็หายากที่สุด อาศัยผู้ที่พึ่งขึ้นมาจากระนาบโลกียะจะไปมีได้อย่างไร…”
“ข้าว่านั่นมันก็ไม่แน่นักหรอก…เจ้าไม่เห็นวรยุทธ์อมตะทั้งเวทย์พลังมันรึไร! บางทีมันอาจจะมีโชควาสนาไปพบขุมทรัพย์อะไรเข้า เผลอๆอาจได้มาพร้อมๆกับเวทย์พลังทั้งวรยุทธ์อมตะที่มันใช้อยู่ด้วยซ้ำ!”
“เช่นนั้นหมายความว่า…บางทีระดับยอดสมบัติสวรรค์คุ้มกันวิญญาณที่มันมี อาจจะไม่ใช่ระดับต่ำงั้นสิ?”
…
พอเหล่าสือฟูฉางทั้ง 8 คุยกันถึงตรงนี้ สายตาที่ใช้มองต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนไปเป็นอิจฉาทั้งริษยาทันที กระทั่งยังเจือไปด้วยความเกลียดชังประการหนึ่ง
ลึกลงไปในแววตาของบางคนอย่างหวังเวยก็เผยให้เห็นความโลภอันลึกล้ำ!
“ข้าให้โอกาสเจ้าแล้ว…”
มองไปยังไป่ฟูฉางหนุ่มแห่งทัพมังกรเงินที่กำลังตื่นตระหนกเสียขวัญ สีหน้าต้วนหลิงเทียนยังคงสงบราบเรียบ หากแต่ในแววตากลับเผยจิตสังหารเยียบเย็นราวกับพร้อมจะกลืนกินเลือดเนื้อผู้คน…
“เจ้า…เจ้าฆ่าข้าไม่ได้…เจ้าไม่อาจฆ่าข้าได้ ข้าคือไป่ฟูฉางแห่งกองทัพมังกรเงิน หากเจ้ากล้าฆ่าข้าก็เหมือนกับหาเรื่องกองทัพมังกรเงิน!”
