วูบ! วูบ!
สีหน้าท่าทีของไป่ฟูฉางทั้ง 2 เปลี่ยนไปทันใด!
“ยอดเยี่ยม!”
ไป่ฟูฉางในรูปลักษณ์ชายวัยกลางคนหยีตามองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยความชื่นชม
“เพียงครึ่งก้าวเซียนอมตะจากระนาบโลกียะที่พึ่งขึ้นมายังหลิงหลัวเทียน…เซียนอมตะสวรรค์จันทร์แดงเช่นเจ้า กลับรู้ทักษะปกปิดอันเลิศล้ำเช่นนี้!”
ไป่ฟูฉางอีกคนที่เป็นชายหนุ่มก็กล่าวออกมาเช่นกัน สองตายังมองเพ่งต้วนหลิงเทียนเขม็ง
“อะไร? หรือที่ไป่ฟูฉางทั้ง 2 มา..เพราะคิดหยุดไม่ให้ข้าไป?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามออกไปเสียงเรียบ
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนเข้าใจแล้วว่าไฉนชายในเกราะสีเงินทั้ง 8 ถึงได้ตอบคำถามของเขาก่อนหน้าอย่างดี แลดูให้ความร่วมมือนัก
ที่แท้พวกมันได้แจ้งไปหาไป่ฟูฉางทั้ง 2 แต่แรก
ส่วนที่ไฉนถึงให้ความร่วมมือและตอบคำถามเขาแต่โดยดี ก็แค่ถ่วงเวลารอให้ทั้ง 2 มาถึง…
อย่างไรก็ตาม พวกมันคิดจริงๆเหรอ…
ว่าอาศัยไป่ฟูฉาง 2 คนจะหยุดเขาไม่ให้ไปได้?
ไร้เดียงสา!
ต้องทราบด้วยว่าพลังที่เขาเผยออกจนถึงตอนนี้ ยังไม่ได้ใกล้เคียงกับพลังสูงสุดของเขาเลย!
‘เดิมทีจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของข้าคือระดับวิญญาณ…แต่ตอนนี้…’
พอนึกถึงชิ้นส่วนโลหะไม่สมบูรณ์ที่ไปลอยอยู่ข้างๆดวงจิตอย่างประหลาด ต้วนหลิงเทียนก็บังเกิดความมั่นใจนัก
ตอนที่เขาอยู่ในระนาบโลกียะเขาก็มีคิดไว้แล้ว
