“ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าสามลมหายใจ! หากครบ 3 ลมหายใจแล้วยังมีหน้าไหนไม่ขึ้นมาจากสระกำเนิดเซียนอมตะ ก็ดูเจ้านั่นไว้ให้เป็นเยี่ยงอย่าง!”
ท้ายประโยคขณะกล่าวออกเสียงเหี้ยม หวังเวยก็ชี้ไปทางชายหนุ่มในชุดหรูหราที่พึ่งจะลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าซีดเซียว และไม่กล้าหืออือต่อหน้าหวังเวยอีก
ถึงแม้ชายหนุ่มในชุดคุณชายมีระดับผู้นี้จะเกลียดชังทั้งเคียดแค้นหวังเวยจับใจแค่ไหน
อย่างไรก็ตามหลังได้รับทราบความแข็งแกร่งของหวังเวย และได้รู้ว่าตอนนี้มันได้อยู่ในระนาบเทวโลกแปลกถิ่น มันก็ไม่กล้าต่อต้านหวังเวยเหมือนก่อนหน้า…
มันได้แต่ฝังความแค้นที่มีต่อหวังเวยเอาไว้ในส่วนลึกของใจ เพียงเฝ้ารอวันใดที่พลังฝีมือมันเหนือกว่าหวังเวย มันจะล้างแค้นหวังเวยให้สาสม!
วูบ วูบ วูบ วูบ วูบ
…
ได้ยินวาจาเสียงเหี้ยมของหวังเวย เหล่าผู้คนในสระกำเนิดเซียนอมตะยกเว้นต้วนหลิงเทียนก็พากันหันไปมองสภาพชายหนุ่มแขนด้วนหน้ายับ ก่อนที่จะพากันหน้าเปลี่ยนสีทันที
ครู่ต่อมา
ซ่า! ซ่า! ซ่า! ซ่า! ซ่า!
…
ในชั่วพริบตาเหล่าเซียนอมตะสวรรค์หน้าใหม่ทั้งหลายยกเว้นต้วนหลิงเทียน ก็รีบกระโจนออกไปจากสระกำเนิดเซียนอมตะเร็วไว ไม่กล้าชักช้า…
สุดท้ายก็ไปหยุดยืนเบื้องหน้าหวังเวยอย่างเรียบๆร้อยๆ และดูเชื่อฟังว่าง่ายราวลูกแมวเหมียว
ไม่ทันไรในสระกำเนิดเซียนอมตะ ก็เหลือต้วนหลิงเทียนเท่านั้น..
