หลังเดินในเส้นทางฝึกตนมานับหมื่นปี ใช้ชีวิตมานานนับหมื่นปี มันย่อมหวงแหนชีวิตของตัวเองมากกว่าใครๆ! แต่มันไม่คิดไม่ฝันเลย…ว่ามันจะต้องมาประสบกับภัยพิบัติเช่นนี้ก่อนที่มันจะทะยานขึ้นสู่แดนสรวงไม่ถึงร้อยปี…
มันเกลียดนัก!
อย่างไรก็ตามมันได้แต่เกลียดตัวเอง ชิงชังความโลภของตัวเอง!
เพราะหากมันไม่บังเกิดจิตคิดละโมบอยากได้ทักษะพิสดารที่ช่วงชิงยอดสมบัติสวรรค์จากผู้อื่นได้ของต้วนหลิงเทียนมาครอง เรื่องทั้งหมดคงไม่เกิดขึ้น…
“เจ้ากับมัน…จะจัดการตัวเองหรือให้ข้าลงมือ?”
ในขณะที่สีหน้าของกงซุนเวิ่นเทียนเปลี่ยนเป็นสีเทา ต้วนหลิงเทียนก็เหลือบมองกงซุนเวิ่นเทียนทั้งสลับไปเหลือบมองกงซุนหง เซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์อีกคนที่ลอยข้างกงซุนเวิ่นเทียนพลางกล่าวถามออกมาเสียงเรียบ…
และแทบจะพร้อมกันกับที่เสียงต้วนหลิงเทียนดังจบคำ
วูบ! วูบ! วูบ! วูบ!
…
ไม่เพียงแต่กงซุนเวิ่นเทียนกับกงซุนหงเท่านั้น รวมไปถึงสมาชิกคนอื่นๆในตระกูลกงซุนที่ลอยอยู่ในห้วงอวกาศล้วนพากันหน้าเปลี่ยนสีไปหมดสิ้น…
เพราะก่อนหน้านี้ หลังได้ฟังวาจาสนทนาของทั้งคู่ พวกมันคิดไปว่าต้วนหลิงเทียนเพียงต้องการแค่ชีวิตกงซุนเวิ่นเทียนคนเดียวเท่านั้น จากนั้นก็ไม่คิดจะสนใจเอาเรื่องเอาราวใดๆอีกต่อไป ละเว้นชีวิตคนตระกูลกงซุนคนอื่นๆให้รอดพ้นความตาย…