เพียงเพราะต้วนหลิงเทียนสงบเกินไป เฉยเมยเกินไป! ราวกับไม่ได้หวั่นหวาดอะไรแม้แต่น้อย นี่ทำให้มันรู้สึกเสมือนเรื่องราวอยู่เหนือความควบคุมอยู่บ้าง!
หากต้วนหลิงเทียนเผยทีท่าเดือดดาลและถลึงตามองมันปานจะเฉือนร่างมันสักสามพันแผล มันคงไม่คิดอะไรมากแบบนี้….
ทว่าตอนนี้ต้วนหลิงเทียนกลับมองมันด้วยสายตาที่ทำราวกับไม่เห็นว่ามัน กงซุนเวิ่นเทียน จะนับเป็นตัวอะไรได้…
สายตาเช่นนี้ตั้งแต่มันบรรลุถึงขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ มันก็ไม่เคยพบเจออีกเลย…
ทว่าก่อนที่มันจะบรรลุถึงขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์นั้น มันเคยถูกตัวตนที่ทรงพลังเหนือกว่ามัน ใช้สายตาแบบเดียวกันนี้ มองจ้องมาที่มัน!
เป็นสายตาที่ผู้เข้มแข็ง มองไม่เห็นหัวผู้อ่อนแอ!
เมื่อเผชิญหน้ากับผู้อ่อนแอ ผู้เข้มแข็งย่อมมีทีท่าเฉยเมยไม่แยแสราวเหลือบแลมดปลวก!
ดุจเดียวกับมัน เมื่อมันมองไปยยังผู้ที่อ่อนแอ มันก็มักเผยทีท่าสายตาเช่นนี้เป็นประจำ!
‘แสแสร้ง…มันไม่พ้นวางมาดเสแสร้งทำเป็นลึกลับ!’
ถึงแม้ใจกงซุนเวิ่นเทียนจะกระตุกไปเล็กน้อย และบังเกิดสังหรณ์อัปมงคลขึ้นมาประการหนึ่ง แต่พอตระหนักได้ว่าอย่างไรซูหลี่ก็อยู่ในกำมือ มันก็ฟื้นความฮึกเหิมมั่นใจได้ง่ายๆ
เพราะสุดท้ายแล้วมันก็ยังมีไพ่ตายอย่างซูหลี่ถือไว้ในมือ! ให้ต้วนหลิงเทียนแน่นักแล้วอย่างไร? มันยังสามารถใช้ซูหลี่เป็นเกราะกำบังได้อยู่ดี!!