เหล่าสมาชิกที่ค่อนข้างสัตย์ซื่อและมีคุณธรรมของตระกูลกงซุนทั้งหลายพอได้ทราบเรื่องราว ทั้งหมดก็กำหมัดแน่น ก้มหน้าลง นิ่งไปไร้คำพูด…
ถึงแม้ในใจพวกมันจะไม่เห็นด้วยกับการกระทำต่ำช้าดังกล่าวของบรรพบุรุษ แต่พวกมันก็รู้ดีว่าต่อให้พวกมันคัดค้านออกไปก็ไม่เกิดผล จึงได้แต่หลับตาข้างหนึ่งอย่างค้านความรู้สึกตัวเอง…
แน่นอนว่ายังมีสมาชิกตระกูลกงซุนไม่น้อยที่มองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาลุกวาวเปี่ยมความโลภ!
เพราะสุดท้ายแล้วหากตระกูลกงซุนได้ทักษะสุดพิสดารนั่นของต้วนหลิงเทียนมาครองล่ะก็ วันหน้าจะน้อยจะมากแต่พวกมันก็ถือว่ามีโอกาสได้ฝึกปรือ!
และพอจินตนาการว่าวันหนึ่งพวกมันได้รับเคล็ดววิชาดังกล่าว และสามารถใช้ช่วงชิงยอดสมบัติสวรรค์ของคนอื่นได้ง่ายๆ พวกมันก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น ยังคึกคักอักโขนัก
จิตใจคนเรานั้นล้วนมีความโลภด้วยกันทั้งสิ้น…
หาไม่แล้วเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ของตระกูลกงซุนคงไม่กระทำต่ำช้าอย่างจับซูหลี่มาใช้บีบคั้นต้วนหลิงเทียนให้ยอมจำนนและส่งมอบทักษะพิสดารชิงอาวุธแบบนี้…
“ต้วนหลิงเทียน!”
ท่ามกลางสายตาที่มองมาของทุกผู้คน กงซุนเวิ่นเทียนที่เผชิญหน้ากับต้วนหลิงเทียนตรงๆอย่างเงียบงันกว่า 2 เค่อ ก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบ และกล่าวกับต้วนหลิงเทียนออกมาเสียงหนักว่า
“จุดมุ่งหมายของข้า เจ้าคงได้รับทราบจากเซียนหยวนจื่อมาแล้ว…”
