แม้จะเร่งเร้าพลังใดๆไม่ได้แต่ปฏิกิริยาต้ววนหลิงเทียนยังไม่ใช่ชั่ว ร่างที่ปลิวกระแทกพื้นไปไม่เป็นท่าเร่งม้วนตัวสลายแรง ค่อยดีดตัวขึ้นมาลุกขึ้นยืนตั้งท่าระวังป้องกัน พลางตะโกนออกมาด้วยโทสะอันเกรี้ยวกราดอย่างไม่รู้ตัว เพราะเขาคิดว่าเมื่อครู่สมควรมีใครบางคนลอบซัดพลังทำร้ายเขา!
อย่างไรก็ตามพอเขาหันมองไปรอบๆ ก็พบว่า…
ในสายตาเขา กลับไม่มีบุลคลที่ 2 อยู่เลย จะมีก็แต่ชิ้นส่วนโลหะประหลาดชิ้นหนึ่งที่ลอยล่องอยู่…
“ของเหลวที่เกิดจากหินดำกับป้ายหยกไปไหนแล้ว?”
ต้วนหลิงเทียนที่พยายามมองหาของเหลวเนื้อเดียว ที่เกิดขึ้นจากการผสานกันของหินสีดำกับป้ายหยก กลับไม่พบเห็นพวกมันเลย
หลังจากที่ผสานหลอมรวมเป็นวัตถุเหลวเนื้อเดียวกัน พวกมันคล้ายจะอันตรธานหายไปเสียอย่างนั้น
จนเมื่อเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายคลับคล้ายคลับคลาประการหนึ่งที่แผ่ออกมาจากชิ้นส่วนโลหะประหลาด ที่ไม่ทราบมันมาลอยอยู่ตรงนี้ตั้งแต่ตอนไหน…
ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ทันทีว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น!
“ชิ้นส่วนโลหะประหลาดนั่น…หรือจะเป็นของเหลวเนื้อเดียวที่เกิดขึ้นจากการหลอมรวมของหินสีดำกับป้ายหยก? แถพอจับตัวแข็งยังปะทุพลังออกมาจนซัดข้าปลิว?”
เนื่องจากกลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมาจากชิ้นส่วนโลหะมันเหมือนกันกับกลิ่นอายพลังน่ากลัวที่ซัดเขาจนปลิว ต้วนหลิงเทียนจึงคาดเดาเรื่องราวได้ไม่ยาก
และไม่นานต้วนหลิงเทียนก็พบว่า
