หลังจากลองโยนชั่งน้ำหนักของชิ้นส่วนโลหะในมือ ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมาเบาๆ “ว่าแต่ร่องรอยพวกนี้มันอะไรกัน ตัวอักษรงั้นหรือ? มันเขียนไว้ว่าอะไรกัน…ทำไมไม่เขียนภาษาที่ข้าเข้าใจเล่า? ไม่ใช่แค่ข้อความเท่านั้น ยังมีนี่อีก…มันเป็นวงเวทย์อาคมหรืออะไรกันแน่?”
ต้วนหลิงเทียนที่ลองสำรวจชิ้นส่วนโลหะประหลาดอยู่ นอกจากอักขระและลวดลายที่เขาไม่ทราบว่าคืออะไรแล้ว ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังอีกชนิดหนึ่งที่แผ่ซ่านออกมาอย่างเจือจาง
กลิ่นอายพลังเจือจางดังกล่าวยังให้ความรู้สึกเก่าแก่โบราณนัก ราวกับของสิ่งนี้มันดำรงอยู้ข้ามผ่านกาลเวลามาแสนนาน…
“มันคืออะไรกันแน่?”
มองไปยังชิ้นส่วนโลหะแตกหักในมือ ต้วนหลิงเทียนได้แต่ขมวดคิ้วยู่ย่น เพราะไม่ว่าจะมองซ้ายมองขวาเขาก็ไม่อาจบอกได้เลยว่าชิ้นส่วนโลหะไม่สมบูรณ์ชิ้นนี้มันคืออะไรกันแน่
“แต่มีเรื่องหนึ่งที่มั่นใจได้เลย…มันไม่ใช่อะไรที่ธรรมดาแน่นอน!”
ล้อกันเล่นหรือไร?!
หากของสิ่งนี้เป็นของธรรมดา มีหรือแค่กลิ่นอายพลังที่เปล่งออกมายามปรากฏจะซัดเขาจนตัวปลิว! แถมพลังของมันยังเหนือกว่าเขาถึงขั้นไม่อาจต้านทานได้เลย!!
และที่สำคัญที่สุดก็คือ…
ชิ้นส่วนโลหะแตกหักชิ้นนี้ ยังเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากการผสานหลอมรวมกันระหว่างป้ายหยกลึกลับที่ตัวตนจากดินแดนแห่งทวยเทพอย่างเซี่ยเจี๋ยมอบให้เขา กับหินสีดำประหลาดนั่น…!
