เช่นนั้นค่ายกลกระบี่อันผสานไว้ด้วยเวทย์พลังจู่โจม 13 กระบี่บงกชฟ้านั้น นอกจากตัวเขากับเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ชรา และเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์ทั้ง 7 ของเผ่าปีศาจที่พอมองเห็นแล้ว
คนอื่นๆได้ยินเพียงเสียงหอนกระบี่วูบเดียวเท่านั้น
“ปะ…เป็นไปได้อย่างไรกัน!?”
“มัน…ไม่ได้ใช้ยอดสมบัติสวรรค์ด้วยซ้ำ แต่ไฉนพลังกระบวนท่าของมันจึงเหนือกว่ากระบวนท่าของใต้เท้าอู๋จี๋อย่างเทียบกันไม่ได้เลย กระทั่งบีบคั้นให้ใต้เท้าอู๋จี๋จำต้องใช้ลี้โลหิต!”
“ให้ตายเถอะ! ต้วนหลิงเทียนผู้นี้เป็นมารร้ายที่หลุดมาจากนรกขุมใดกันแน่!?”
“ไม่ใช่บอกว่า…ตอนนั้นแม้มันจะใช้ยอดสมบัติสวรรค์แต่มันทำได้แค่เสมอกับประมุขเผ่ามังกรหรือไร? ไฉนพลังฝีมือที่มันเผยออกตอนนี้ แม้จะไร้ยอดสมบัติสวรรค์แต่สามารถฆ่าเซียนอมตะเสเพล 9ทัณฑ์ได้ง่ายๆเล่า!?”
“มัน…ใช้เล่นหมูกินเสืออยู่หรือไม่?”
…
เหล่าเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์ทั้ง 7 ของเผ่าปีศาจ พอได้เห็นการลงมือเมื่อครู่ของต้วนหลิงเทียน ใจพวกมันก็บังเกิดความระส่ำระสาย ตื่นตระหนกไปยากสงบลงได้อยู่นาน
หากพวกมันไม่ได้มาเห็นกับตา พวกมันจะไม่มีวันเชื่อเลยว่าต้วนหลิงเทียนร้ายกาจถึงขนาดนี้!
“ด้วยพลังของมันตอนนี้…ให้เทียบกับภรรยาของมัน ก็ไม่น่าจะด้อยกว่ากันแล้วใช่หรือไม่?”
