“ทุกคนล่วงรู้กันดี ว่าไฉนที่มันประมือกับประมุขเผ่ามังกรได้อย่างสูสี ล้วนเป็นเพราะมันพึ่งพายอดสมบัติสวรรค์ที่มันมี…แต่ฟังจากวาจาของมันตอนนี้มันคิดจะปะทะกับใต้เท้าอู๋จี๋โดยไร้ยอดสมบัติสวรรค์? ดูเหมือนมันจะมั่นใจอย่างยิ่งว่าสามารถเอาชนะใต้เท้าอู๋จี๋ได้โดยมิต้องใช้ยอดสมบัติสวรรค์!”
“อวดดีนัก! มันจะอวดดีเกินไปแล้ว!!”
…
เรียกว่าเหล่าปีศาจทั้งหลายได้แต่สบถคำออกมาอย่างไม่พอใจ พวกมันคิดว่าต้วนหลิงเทียนช่างหยิ่งยโสเกินไป!
ไม่ใช่แค่เหล่าปีศาจเท่านั้น
กระทั่งเหล่ามนุษย์ที่ลอยร่างเผชิญหน้ากับเผ่าปีศาจอยู่กลางฟ้า หลายคนที่ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียนก็ยากจะเข้าใจได้…
“ไม่ต้องใช้ยอดสมบัติสวรรค์? ต้วนหลิงเทียน…มันบ้าไปแล้วหรือ?”
“นั่นสิ! ยังมีผู้ใดไม่รู้อีกว่าที่ต้วนหลิงเทียนสู้เสมอประมุขเผ่ามังกรได้ล้วนเป็นเพราะยอดสมบัติสวรรค์ในมือทั้งสิ้น…หากไร้ยอดสมบัติสวรรค์ประมุขเผ่ามังกรคงเอาชนะมันหรือแม้แต่ฆ่ามันได้ด้วยซ้ำ!”
“มันกล่าววาจาเขื่องโขเกินไป”
“ถึงแม้ว่าพลังฝีมือของมันจะก้าวหน้ารวดเร็วผิดมนุษย์ แต่จากตอนที่มันประมือกับประมุขเผ่ามังกรยังพึ่งผ่านไปนานเท่าไหร่กัน…หรือพึ่งผ่านไปไม่ทันไร แต่มันอาศัยมือเปล่าก็เอาชนะเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ได้แล้ว?”
“เรื่องพรรค์นั้นเป็นไปไม่ได้หรอก!”
“เสียสติ! มันเสียสติไปแล้ว!!”
…
มีผู้ฝึกตนมนุษย์หลายคนที่มองต้วนหลิงเทียนแล้ได้แต่ส่ายหัวไปมา
