เป็นเสียงแหวกฝ่าอากาศด้วยความฉับไวหลายสำเนียงที่ทำลายความสงบเงียบของธารน้ำแข็ง
เป็นร่างหลายร่างที่พากันเหินมาจากทิศทางต่างๆด้วยความฉับไว มองไปยังเส้นทางที่พวกมันเคลื่อนไหว ห้วงอากาศคงเหลือรอยแยกไว้เป็นทาง
ร่างเหล่านี้ประหนึ่งตัวทำลายความว่างเปล่าก็ไม่ปาน ผ่านพ้นไปที่ใดความว่างเปล่าล้วนฉิบหายแยกแตก
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
…
เพียงครู่เดียวสูงขึ้นไปบนน่านฟ้าเหนือธารน้ำแข็ง ก็ปรากฏร่างหยุดลอยค้างกลางหาวทั้งสิ้น 7 ร่าง ทั้งหมดยังหยุดลงโดยพร้อมเพรียงราวกับนัดกันมาอย่างไรอย่างนั้น
“พวกเจ้า…มาเพราะเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนมันไปประกาศไว้ที่นครแห่งบาปใช่หรือไม่?”
ชายวัยกลางคนในชุดหรูหราหนึ่งกล่าวถามออกมา สีหน้าของมันแลดูดุดันคล้ายกำลังข่มขวัญผู้คนให้หวาดกลัว
แต่ไม่ใช่ว่ามันชักสีหน้าดุดันขู่ขวัญอะไร มันเกิดมาจากท้องมารดาก็มีหน้าตาแบบนี้ ต่อให้อยู่เฉยๆไม่ชักสีหน้าอะไร มันก็มีหน้าตาทำราวกับจะผลักไสผู้คนให้หนีไปไกลห่างนับพันลี้…
“ใช่”
“ไม่ผิด”
“อืม ข้ามาเพราะเรื่องนั้น..”
…
อีก 6 ร่างที่เหลือก็พยักหน้ากล่าวตอบพร้อมๆกัน
เปรียะ!
ไม่นานหลังจากที่ร่างทั้ง 7 ปรากฏขึ้น ผิวหน้าส่วนหนึ่งของธารน้ำแข็งเบื้องล่างพวกมันอยู่ๆก็ปรากฏรอยร้าวขึ้นมา
และเมื่อรอยร้าวแรกปรากฏขึ้นได้ไม่ทันไร มันก็เริ่มแผ่ขยายลุกลามใหญ่โต บังเกิดเป็นรอยแตกน่ากลัวนับไม่ถ้วน
