“หืม? รออีกคน? รอใครหรือเจ้าหนู?”
หลงเจิ่นกั๋วกับคนอื่นๆอดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อได้ยินต้วนหลิงเทียนบอกว่าต้องรออีกคนก่อน..
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้บอกว่าจะพาพวกมันกลับไปรับคน แต่บอกว่า ‘รอ’ คน! นั่นไม่ใช่หมายความว่าคนๆนั้นสามารถเดินทางมาที่นี่ได้ด้วยตัวเองรึไง?!
และผู้ที่สามารถเดินทางมาที่นี่ได้ด้วยตัวเอง เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนธรรมดาๆแน่นอน!!
แคร่ก!
ทันใดนั้นต้วนหลิงเทียนพลันยกมือขึ้นเรียกป้ายหยกสื่อสารออกมาป้ายหนึ่ง ก่อนที่จะบดขยี้มันจนแหลกเป็นผง
จากนั้นเขาก็เริ่มใช้สำนึกเทวะแผ่ออกไปตรวจสอบหลงเจิ้นกั๋วอีกครั้ง กระทั่งยังตรวจสอบภายในอย่างละเอียดยิบ เพื่อหาเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่เหมาะสมที่สุด!
ในความทรงจำที่ต้วนหลิงเทียนได้รับมาจากจักรพรรดิกลับชาติมาเกิด เขามีเคล็ดวิชาบ่มเพาะของทวีปเมฆาล่องมากมายนัก และไม่ทันไรเขาก็พบว่ามีเคล็ดวิชาบ่มเพาะที่เหมาะกับหลงเจิ้นกั๋วอยู่ถึง 7-8 เคล็ด
‘เคล็ดวิชา ฟ้าเวิ้งไร้ขอบเขต’
สุดท้ายในบรรดา 7-8 เคล็ดวิชา ต้วนหลิงเทียนก็คัดอันที่เหมาะกับหลงเจิ้นกั๋วที่สุดออกมา จากนั้นก็ใช้สำนึกเทวะส่งข้อมูลเข้าไปสลักไว้ในสำนึกสติหลงเจิ้นกั๋วโดยตรง! ทำให้หลังจากนี้ต่อให้หลงเจิ้นกั๋วอยากจะลืมก็ลืมไม่ได้!!
“นี่มัน…”
พอหลงเจิ้นกั๋วเริ่มตรวจสอบข้อมูลที่อยู่ๆก็ปรากฏขึ้นในใจทันที และครู่ต่อมามันก็อดไม่ได้ที่จะเผยทีท่าตื่นเต้นยินดีราวลิงโลด!
