หากจะกล่าวว่าผลลัพธ์คือทุกสิ่ง งั้นไม่ใช่ว่าทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะมันหรอกหรือ ที่ทำให้หลิงเทียนประสบความสำเร็จอย่างในวันนี้ได้?
เช่นนั้นผลประโยชน์ที่ต้วนหลิงเทียนได้มาเพราะมัน ก็ต้องใช้ลบล้างความผิดพลาดที่มันทำไว้ในอดีตได้!
“อ้อ ข้าเป็นคนยังไง…ดูเหมือนเจ้าจะยังรู้ดีนี่”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงดูแคลน
หลังจากนั้น ต้วนหลิงเทียนก็ถอนพลังไร้สภาพที่ห่อหุ้มกำบังตู้เวยที่ยืนชี้หน้าทวงบุญคุณหน้าด้านๆออกทันที ปล่อยให้อีกฝ่ายได้สัมผัสกับห้วงอวกาศกับตัวตรงๆ
“ไม่….!”
ทันใดนั้นด้วยความเหน็บหนาวในห้วงอวกาศ ตู้เวยเพียงร่ำร้องด้วยความทรมานได้ไม่ทันไร ร่างมันก็แข็งตายไปทันที…
แม้ตู้เวยจะเป็นนักรบเหนือธรรมชาติ ทั้งวิญญาณยังมีระดับทัดเทียมครึ่งก้าวเซียนอมตะ แต่ร่างกายของมันจะอย่างไรก็เป็นมนุษย์ธรรมดา ไม่เหมือนผู้ฝึกตน…
ในฐานะที่ยังเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา แล้วจะอยู่รอดในอวกาศได้อย่างไร…
ปงง!
เมื่อเห็นตู้เวยถูกอวกาศแช่แข็งจนตายตาลีตาเหลือกต่อหน้า ต้วนหลิงเทียนเพียงสะบัดมือซัดพลังออกไปขุมหนึ่ง ด้วยใบหน้าเฉยเมยไม่ยินดียินร้ายใดๆ ป่นร่างของมันจนแตกกระจาย…
ที่ไฉนกล่าวว่าแตกกระจายนั้น
เพราะตอนนี้ร่างตู้เวยได้แข็งจนไม่ต่างจากน้ำแข็งไปแล้ว
พอต้วนหลิงเทียนซัดพลังใส่ ร่างมันจึงแตกกระจาย…
