ตอนที่ 2,530 : ดาวเคราะห์รกร้าง
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาตู้เวยในตอนนี้ เป็นอะไรที่อยู่เหนือสามัญสำนึกของมันอย่างสิ้นเชิง
ตู้เวยเองกว่าจะมีวันนี้ได้ มันก็ได้พบพานนักรบเหนือธรรมชาติมามากมาย แต่กระทั่งนักรบเหนือธรรมชาติธาตุลมที่ร้ายกาจที่สุด ก็ทำได้แค่ลอยร่างเหนือพื้นได้ราวๆ 100 เมตรเท่านั้นหากไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยบิน
ทำให้ตอนนี้มันสมองตื้อไปแล้วจริงๆ
ว่าชายหนุ่มชุดม่วงข้างๆ ทำอย่างไรกันแน่ถึงพามันขึ้นมาอวกาศได้ อีกทั้งทำให้มันดำรงชีวิตอยู่ในอวกาศได้แบบนี้…
‘หะ…หายใจได้ยังไง ฝะ…ฝัน นี่มันแค่ความฝัน?’
จังหวะนี้ตู้เวยยังอดคิดไปไม่ได้ว่าตัวมันกำลังฝันไป สุดท้ายมันก็ยกมือขึ้นมาตบหน้าตัวเองต่อหน้าต่อตาต้วนหลิงเทียน!
หลังจากนั้นแก้มมันก็ร้อนแสบขึ้นมาทันที!
ตู้เวยถึงกับสะดุ้งไปวูบหนึ่ง ยังรู้สึกหน้าม้านไปไม่น้อย
“ตอนนี้…เจ้าคงยืนยันได้แล้วสินะ ว่าไม่ได้ฝันไป?”
เสียงต้วนหลิงเทียนดังขึ้นอีกครั้ง ดึงสติมันให้กลับมาอยู่กับตัวทันที
“กะ…แกเป็นใครกันแน่?!”
มองต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง ตู้เวยเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกถึงขีดสุด!
เพราะเรื่องอันน่าเหลือเชื่อที่อีกฝ่ายนำมาสู่มัน เป็นอะไรที่อยู่เหนือสามัญสำนึกของมันเกินไป!
“ข้าเป็นใคร?”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มเฉยเมย “ไม่ใช่ตอนอยู่บนเรือสำราญข้าก็บอกไปแล้วรึไง…หรือเจ้าไม่ได้ยิน?”
“ไม่! เรื่องแบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางเป็นไปได้เลย!!”
