ทว่าพอคิดถึงจุดนี้ ความกลัวของตู้เวยก็หายไป สติมันกลับมาแจ่มใสปลอดโปร่งอีกครั้ง เพราะอย่างน้อยๆเรื่องนี้ก็ทำให้มันรู้ว่าพลังจิตของอีกฝ่ายไม่ได้รุนแรงถึงขั้นทำร้ายมันได้!
อีกทั้งด้วยความสำเร็จของมวยจิตมันในตอนนี้ กระทั่งหลงเจิ้นกั๋วยังทำได้แค่เสมอกับมัน แถมในโลกก็ไม่เหลือนักรบเหนือธรรมชาติคนไหนรับมือมันได้เกินร้อยกระบวนท่า…แล้วมันจะกลัววนางทำไม!
‘ว่าแต่เมื่อครู่นางโผล่มาจากที่ไหนกัน แถมดูเหมือนจะโผล่ขึ้นมาจากอากาศธาตุอีกด้วย’
มิคาดตู้เวยที่พึ่งจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกได้ไม่ทันไร กลับอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นๆขึ้นมาอีกครั้ง…เมื่อนึกถึงฉากการปรากฏตัวของสตรีเบื้องหน้า!
เพราะมันไม่เคยเห็นนักรบเหนือธรรมชาติคนไหนทำอะไรแบบนั้นได้มาก่อน!
ไม่เว้นแม้แต่ตัวมันเอง
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ใส่ใจคำเตือนของข้าสินะ…”
ในขณะที่ตู้เวยกำลังบังเกิดความรู้สึกหวั่นๆ มันก็พบว่าสายตาที่กำลังมองมาของสตรีเบื้องหน้าเริ่มเผยประกายดุร้าย!
‘แย่แล้ว!’
ได้ยินน้ำเสียงเยียบเย็นไร้ปราณีของสตรีชุดดำทั้งเห็นแววตาดุร้ายดังกล่าว ในใจตู้เวยอดไม่ได้ที่จะสะท้าน ยังบังเกิดสังหรณ์อัปมงคลขึ้นมาประการหนึ่ง!
และในขณะที่ใจมันบังเกิดลางร้ายขึ้นมานั้น…
ฟุ่บ!
ประหนึ่งสายลมกรรโชกพัดผ่าน…