ถึงแม้ภายหลังเขาจะเก่งกาจเหนือหลงเจิ้นกั๋ว และถอนตัวออกจากหน่วยรบผันตัวไปเป็นทหารรับจ้าง จนไม่ได้เจอกับหลงเจิ้นกั๋วอีกเลย…
แต่ในใจเขาก็เคารพนับถือหลงเจิ้นกั๋วเป็นดั่งอาจารย์เสมอมา
‘จิตวิญญาณแห่งเหยียนหวงงั้นเหรอ…’
ในชีวิตที่แล้ว ต้วนหลิงเทียนไม่เคยได้ยินชื่อองค์กรดังกล่าวเลย
และในขณะที่ต้วนหลิงเทียนคิดจะไปปรากฏตัวบนเรือสำราญ เพื่อเผชิญหน้ากับตู้เวย อดีตนายหน้าที่เขาเห็นไม่ต่างอะไรจากพี่ชายแท้ๆนั้นเอง
วาจาสนทนาจากเรือสำราญด้านล่างกลับทำให้เขาบังเกิดความสนใจ และชะลอการปรากฏตัวเอาไว้
“ท่านผู้นำ ช่วยบอกพวกเราได้ไหมคะ…ว่าผีอาภัพที่ท่านพูดถึงเป็นใคร?”
สาวสวยอันมีเรือนผมสีน้ำตาลที่นิ่งเงียบไม่พูดอะไรมาตั้งแต่แรก สุดท้ายก็อดมองถามตู้เวยออกมาด้วยความสงสัยไม่ได้
จากนั้นสาวผมทองกับสาวผมดำก็หันไปมองตู้เวยด้วยความอยากรู้ทันที “ท่านผู้นำคะ พวกเราเองก็อยากรู้เหมือนกันค่ะ ว่าผีอาภัพที่ท่านว่าเป็นใคร…”
“ท่านผู้นำบอกพวกเราหน่อยนะคะ…”
ในขณะที่เหล่าสาวงามทั้ง 3 รบเร้าให้ตู้เวยเล่าเรื่องราวนั้นเอง
ตู้เวยก็หยิบซิก้าร์รุ่นที่มีจำนวนจำกัดออกมาตัดปลาย ก่อนที่สาวผมทองจะช่วยจุดไฟให้อย่างรู้งาน หลังสูบซิก้าร์ไปฟอดหนึ่ง มันก็พ่นควันออกมาพลางกล่าวว่า…
“ผีอาภัพที่ว่าคนนั้น…ได้รับการขนานนามว่าเป็นราชันทหารรับจ้าง! อันดับหนึ่งในโลกใต้ดินเมื่อไม่กี่สิบปีก่อน!!”
ตู้เวยกล่าว
