“น่าเสียดาย…ที่ชะตามันถูกลิขิตให้เป็นได้แค่หินรองเท้าของข้าตู้เวย จึงไร้วาสนาได้เป็นอันดับ 1 ในโลกที่แท้จริง!”
“ถึงตอนนั้นตัวมันจะได้รับการขนานนามว่าราชันทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก…แต่ถ้าเหล่าประเทศมหาอำนาจทั้งหลายตัดสินใจส่งกองทัพไปฆ่ามันโดยไม่สนค่าใช้จ่ายอะไรล่ะก็ มันยังไงก็ต้องตายแน่นอน!!”
“ไม่เหมือนตอนนี้..ต่อให้ประเทศมหาอำนาจทั้งหลายจะส่งคนมาฆ่าข้า ต่อให้พวกมันยินดีจ่ายออกทุกสิ่งก็ไม่มีวันฆ่าข้าได้!!”
วาจาประโยคสุดท้ายของตู้เวยขณะกล่าว ยังฉายชัดถึงความมั่นใจออกมาถึงที่สุด
“เรื่องเมื่อหลายสิบปีที่แล้วข้าได้ฝังมันเอาไว้ในใจมาโดยตลอด โดยที่ไม่เคยเล่าให้ใครฟังมาก่อน…วันนี้พอมาได้เล่าให้คนอื่นฟังก็รู้สึกโล่งขึ้นมาไม่น้อย”
ตู้เวยเหลือบมองสามสาวรอบกาย ค่อยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “อย่างไรก็ตามพอดีข้าไม่คิดให้มีใครรู้เรื่องราวในอดีตอีกเป็นคนที่ 2…สุดท้ายแล้วมันก็เป็นอันตรายต่อชื่อเสียงของข้าไม่น้อย”
“ดังนั้น…เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องราวน่าเบื่อทำนองนั้น พวกแกทั้ง 3 ก็ต้องจ่ายราคาความอยากรู้อยากเห็นกันหน่อย”
พูดถึงตรงนี้แวตาของตู้เวยก็ฉายเจตนาฆ่าฟันออกมา
“ท่านผู้นำคะ! พวกเราขอสาบานหรือจะให้เซ็นสัญญาอะไรก็ได้ค่ะท่าน! พวกเราไม่มีวันพูดเรื่องในวันนี้ออกไปเด็ดขาด!!”
