ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าวตู้เวยที่ไม่เต็มใจแบ่งปันอำนาจและตกเป็นเบี้ยล่างใคร จึงได้หอบความทะเยอทะยานอันสูงส่งของมันออกจากประเทศจีน และไปก่อตั้งองค์กรหัตถ์มารขึ้นในต่างแดน…
ต่อมาองค์กรหัตถ์มารของมันก็ได้รวบรวมนักสู้ยอดฝีมือจากทั่วทุกมุมโลก จนในที่สุดก็กลายเป็นองค์กรเดียวในโลก ที่มีพลังอำนาจทัดทานองค์กรจิตวิญญาณแห่งเหยียนหวงของจีนได้!
“ท่านผู้นำ…แล้วท่านเรียนมวยจิตฉบับสมบูรณ์ของท่านมาจากที่ไหนเหรอคะ?”
สาวงามในผมสีดำขลับกล่าวถามออกมาอีกครั้ง สีหน้าแววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นถึงขีดสุด
“มวยจิตฉบับสมบูรณ์ที่ว่า…ข้าเรียนมาจาก ‘ผีอาภัพ’ ตัวหนึ่งน่ะ…”
(ผีอาภัพในที่นี้ ก็ทำนองว่า คนดวงซวย, ตัวซวย/ ขอแปลตรงๆนะพอดีชอบคำว่าผีอาภัพ, ผีโง่งม, ผีหิวโหยอะไรเป็นพิเศษ)
ตู้เวยกล่าวออกเสียงเบา
..
อย่างไรก็ตามตู้เวยไม่ได้รู้เลย…ว่าขณะที่มันพูดเรื่องนี้ สูงขึ้นไปบนน่านฟ้าเหนือเรือสำราญสุดหรู ปรากฏร่างหนึ่งกำลังถลึงตามองจ้องมันอยู่ด้วยใบหน้าโกรธเกรี้ยว!
คนๆนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นต้วนหลิงเทียนนั่นเอง
สาเหตุที่ต้วนหลิงเทียนมาปรากฏตัวที่นี่ก็เพราะว่า…
นายหน้าเมื่อชีวิตที่แล้วของเขา กำลังนอนเอนกายอย่าสบายอารมณ์บนเรือสำราญสุดหรูที่ว่าใต้เท้าเขานั่นเอง
ตู้เวย ผู้นำองค์กรหัตถ์มาร หนึ่งในสององค์กรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกคนนี้…ก็คือนายหน้าเมื่อชีวิตที่แล้วของต้วนหลิงเทียน!!
