เรียกว่าสาวงามทั้ง 3 นี้ได้ถูกลูกน้องของมันคัดแล้วคัดอีก เลือกเฟ้นแต่สาวงามระดับแนวหน้าของประเทศต่างๆมาคอยปรนนิบัติพัดวีมันอย่างดี…
“ท่านผู้นำ ดิฉันได้ยินมาว่าเมื่อเดือนที่แล้วท่านเกือบเอาชนะผู้นำจิตวิญญาณแห่งเหยียนหวง ‘หลงเจิ้นกั๋ว’ มือหนึ่งของจีนได้…จริงรึเปล่าคะ?”
สตรีผมสีทองมากเสน่ห์เย้ายวนในชุดบีกินี่ที่แทบไม่อาจประคองหนั่นเนื้อหน้าใจทั้งก้นงอนอวบคู่ใหญ่ได้ไหว กล่าวถามออกมาด้วยภาษาจีนกลางอย่างคล่องแคล่วขณะป้อนองุ่นให้ ตู้เวย ผู้นำองค์กรหัตถ์มารที่กำลังนอนอยู่บนเก้าอี้ชายหาดปรับเอนอย่างหรู…
เปี๊ยะ!
ตู้เวยยกมือขึ้นตบไปยังแก้มก้นสะบึมของสาวผมทองถนัดถนี่ ค่อยหยีตามองสาวผมทองด้วยสายตาขุ่นขึ้งเล็กน้อย พลางกล่าวออกอย่างไม่ค่อยยจะพอใจสักเท่าไหร่ว่า “สาวน้อย นับว่าหูตาว่องไวไม่น้อยเลยนี่…ก็ใช่ เมื่อเดือนที่แล้วผู้นำคนนี้ปะทะกับหลงเจิ้นกั๋วจริง และเกือบจะเอาสชนะมันได้อยู่แล้ว!”
“แต่ว่า…”
พูดถึงจุดนี้ ตู้เวยก็หยุดไปพักหนึ่ง จากนั้นสองตาก็ทอประกายขึ้นมาสว่างจ้าทำราวกับแปรเปลี่ยนเป็นดวงตะวันร้อนพร้อมแผดเผาสรรพสิ่งในพริบตา “ขอเวลาแค่ปีเดียว…ต่อไปหลงเจิ้นกั๋วนั่น มันไม่พอมือข้าแน่!”
“ปีเดียว…ขอแค่ปีเดียวเท่านั้น ‘มวยจิต ของข้าจะก่อเกิดกำลังภายใน! ถึงตอนนั้นข้าจะบรรลุมวยจิตถึงขั้นปรมาจารย์!!”
วาจาประโยคท้ายของตู้เวยนั้นแฝงความเร่งร้อนไม่น้อย เห็นได้ชัดว่ามันกำลังตื่นเต้นมาก
