“ที่แน่ ก็คือ…ต่อให้มีเรือรบระดับโลกาวินาศกี่ร้อยกี่พันลำ ต่อหน้าเจ้ามันก็ไร้ความหมายอยู่ดี…”
ประโยคท้าย ถังเซี่ยวเซี่ยวไม่ลืมจะกล่าวยกย่องต้วนหลิงเทียนอีกครั้ง
ต้องบอกเลยว่าต้วนหลิงเทียนยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแช่มชื่นในใจอยู่บ้าง หลังได้ยินคำชมของถังเซี่ยวเซี่ยว
“เรือรบระดับโลกาวินาศ…คือเทคโนโลยีที่ทรงพลังที่สุดของระนาบเหยียนหวงแล้ว?”
ต้วนหลิงเทียนยังไม่ลืมเรื่องที่ถังเซี่ยวเซี่ยวเล่าให้ฟังก่อนหน้า
จากที่ถังเซี่ยวเซี่ยวเล่าให้ฟังก่อนหน้านี้
เรือรบระดับโลกาวินาศ คือเทคโนโลยีที่ทรงพลังที่สุดของระนาบเหยียนหวง
“อื๊อ”
ถังเซี่ยวเซี่ยวพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “กล่าวได้ว่าเรือรบระดับโลกาวินาศคือตัวแทนเทคโนโลยีสูงสุดของระนาบเหยียนหวงก็ว่าได้…และถึงจะเป็นมหาระนาบโลกียะอื่น ที่ใหญ่โตเหมือนๆระนาบเหยียนหวง เทคโนโลยีสูงสุดของพวกมันก็มีพลังทัดเทียมเรือรบระดับโลกาวินาศเท่านั้น”
“ดูเหมือนว่าต่อให้เทคโนโลยีจะสูงล้ำแค่ไหน…สุดท้ายก็ยังเทียบกับผู้ฝึกตนระดับสูงสุดของระนาบโลกียะไม่ได้อยู่ดี”
ต้วนหลิงเทียนถอนหายใจออกกมาเฮือกหนึ่ง
“นั่นมันแน่อยู่แล้ว”
