“จริงสิ! ไม่ได้มีแต่ยาพันธุกรรมของพวกเราที่ทำให้คงความอ่อนวัยและมีชีวิตอมตะได้เท่านั้น พลังของผู้ฝึกตนก็ทำให้พวกมันคงความอ่อนวัยไม่มีวันแก่เฒ่าได้เหมือนกัน”
“พวกมันต้องไม่ใช่ธรรมดาๆแน่นอน ไม่งั้นตระกูลการ์นิเย่ไม่ส่งเรือรบระดับภัยพิบัติออกไปหรอก…”
…
คนของทั้ง 2 ตระกูลใหญ่ต่างคิดว่าผู้ฝึกตนที่เห็นไม่ใช่ธรรมดาๆเป็นแน่
ไม่งั้นตระกูลการ์นิเย่คงไม่ส่งเรือรบระดับภัยพิบัติออกไปแบบนี้!
ในเวลาเดียวกัน
“หืม?”
ต้วนหลิงเทียนที่เหินร่างออกมาจากดาวแซทเทิลพร้อมถังเซี่ยวเซี่ยวได้สักพัก อยู่ๆก็หยุดร่างลงกลางอวกาศ คิ้วยังขมวดขึ้นคล้ายสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง
“มีอะไรหรือ?”
ถังเซี่ยวเซี่ยวก็หยุดลงและกล่าวถามด้วยความสงสัย
“ข้ารู้สึก…เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจับตาดูข้าจากที่ไหนสักแห่งได้สักพักใหญ่ๆแล้ว…”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมา
สัญชาตญาณเขามันร้องเตือนได้สักพักแล้ว ว่ามีบางสิ่งกำลังลอบจับจ้องมาที่เขา และนั่นก็ทำให้เขารู้สึกอึดอัดไม่น้อย
ตอนแรกเขาก็นึกว่าคิดไปเอง
แต่ไม่นานเขาก็ตระหนักได้
ความรู้สึกมันชัดแบบนี้ ไม่มีทางคิดไปเองแน่นอน
“เจ้าเองก็รู้สึกเหมือนกันหรือ?”
ถังเซี่ยวเซี่ยวถามออกมาด้วยความตกใจ
อันที่จริงเมื่อครู่นางก็บังเกิดความรู้สึกดังกล่าวขึ้นมาเช่นกัน แต่พอเห็นต้วนหลิงเทียนไม่ตอบสนองอะไร นางก็คิดว่านางนึกไปเองคนเดียว…
