“จากดาวเทียมตรวจจับความเคลื่อนไหวของพวกเรา ด่านพลังฝึกตนของพวกมันสมควรอยู่ในขอบเขตเซียนสวรรค์ 5 เปลี่ยน หรืออาจจะเหนือกว่านั้น!”
“ดังนั้นที่ผมเรียกทุกท่านมารวมกันตอนนี้ก็เพื่อลงมติกัน…ว่าพวกเราจะส่งอะไรไปจัดการกับพวกมันดี!”
ดาร์ลกล่าว
“ข้าเสนอให้ใช้เรือรบระดับภัยพิบัติซะ!”
ไม่นานก็มีชายชราเคราขาวคนหนึงกล่าวออกเสียงหนัก
“เรือรบระดับภัยพิบัติ?”
ได้ยินคำของชายชราเคราขาว หลายคนในห้องโถงอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
“อาวุโสครับ…จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงผู้ฝึกตนทั้ง 2 นั่นอาจจะเป็นเซียนสวรรค์ 5 เปลี่ยน แต่จากการลงมือของมัน ด้วยความเร็วระดับนั้นเห็นชัดว่ายังไม่ใกล้เคียงกับเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยนเลย ตระกูลเราจำเป็นต้องส่งเรือรบระดับภัยพิบัติออกไปเชียวหรือ?”
ชายวัยกลางคนๆหนึ่งหันไปกล่าวถามชายชราเคราขาว
หลายคนหันมองหน้ากันเองเล็กน้อย ค่อยพยักหน้าเห็นด้วย
เพราะในสายตาของพวกมัน
เรือรบระดับภัยพิบัติของตระกูลพวกมัน ถึงขั้นฆ่าได้กระทั่งเซียนอมตะเสเพล!
ทว่าคราวนี้กลับส่งไปจัดการผู้ฝึกตนที่ไม่แม้แต่จะบรรลุถึงเซียนสวรรค์ 7 เปลี่ยน นี่ไม่ใช่ขี่ช้างจับตั๊กแตนเหรอ?
“ผู้อาวุโส ผมว่า…มันเกินจำเป็นไปเหมือนกัน…”
กระทั่งผู้นำตระกูลการ์นิเย่อย่างดาร์ล ยังตกใจกับข้อเสนอของชายชราเคราขาวไม่น้อย
“จำเป็นสิ! ทำไมจะไม่จำเป็น!!”
