“หา! มีคนกล้าฆ่านายน้อยตระกูลการ์นิเย่จริงๆเหรอ!?”
“แถมคนที่ลงมือเป็นผู้ฝึกตนจากที่ไหนก็ไม่รู้ 2 คน?นี่พวกมันพึ่งออกมาจากหลังเขารึไง ถึงกล้ามาหาที่ตายถึงที่นี่! แถวนี้มันถิ่นพวกเราเฟ้ย! ไม่ใช่ถิ่นผู้ฝึกตน!!”
“เอ็งได้ยินประกาศยัง เห็นว่าคราวนี้พวกตระกูลการ์นิเย่มันเล่นใหญ่ถึงขั้นส่งเรือรบระดับภัยพิบัติไปสอยทั้งคู่เลยว่ะ!”
“เชี่ย! เรือรบระดับภัยพิบัติเนี่ยนะ! นั่นมันของแรงสุดในดาราจักรคอสเคอร์เราไม่ใช่ไง!? เห็นว่ามีแต่ 3 ตระกูลใหญ่ของดาราจักรคอสเตอร์เท่านั้นนี่ ที่มีปัญญาครอบครองเรือรบระดับภัยพิบัติ!!”
“ให้ตาย…ถึงกับส่งเรือรบระดับภัยพิบัติออกโรงเลยเหรอ?! ผู้ฝึกตนสองคนนั่น…มันเป็นเซียนอมตะเสเพลรึไง!?”
…
วาจาทำนองเดียวกันนี้เริ่มดังไปทั่วดาราจักรคอสเตอร์
ทุกคนรู้ดี
ว่าคราวนี้ตระกูลการ์นิเย่ของขึ้นแล้ว!
ดาวแซทเทิล
ในดาวเคราะห์หลักของดาราจักรคอสเตอร์ ตอนนี้อีก 2 ตระกูลใหญ่ก็สามารถยืนยันความเคลื่อนไหวใหญ่โตของตระกูลการ์นิเย่ได้แล้ว ทำให้พวกมันหายใจได้คล่องคออีกครั้ง
ที่แท้ที่ตระกูลการ์นิเย่วิ่งวุ่นกันก็ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกมัน
“นายน้อยน็อคตัวดีของตระกูลการ์นิเย่ถูกผู้ฝึกตนบ้านนอก 2 คนฆ่า? ฮ่าๆๆๆ! สมน้ำหน้ามัน! ช่างเป็นข่าวดีสำหรับพวกเราจริงๆ! ไม่พ้นไอ้เด็กเปรตดาร์ลนั่นกำลังหัวร้อนอยู่สินะ?”
