เพราะสุดท้ายแล้วสตรีเบื้องหน้านางนี้ มิใช่แค่อันดับ 1 ในบรรดารุ่นเยาว์ของนิกายถังเท่านั้น แต่ยังเป็นลูกหลานที่ไม่ต่างแก้วตาดวงใจของอาวุโสสูงสุดคนหนึ่ง
บางทีตอนนี้นางอาจยังไม่มีพลังฝีมือมากพอจะสู้กับพวกมันได้ แต่ตราบใดที่นางเอ่ยปาก อาวุโสสูงสุดคนนั้นย่อมไม่มีทางปล่อยพวกมันไป!
ถึงแม้ว่านายน้อยของพวกมันจะเป็นลูกหลานของอาวุโสสูงสุดเหมือนกัน แต่ก็ไม่มีทางฉีกหน้าอาวุโสสูงสุดอีกฝ่ายเพื่อช่วยพวกมันแน่!
“หากพวกเจ้ากล้าไม่ลงมือ กลับไปเมื่อไหร่พวกเจ้าได้ตายแน่!”
“แต่ถ้าพวกเจ้าลงมือ…จบเรื่องนี้แล้วข้าจะปกป้องพวกเจ้าเอง หรือต่อให้ทำไม่ได้ ก็ยังมีทางให้พวกเจ้าหนี!”
ถังเจิ้นเป่าย่อมแลเห็นถึงความลังเลของทั้งคู่ดี ไหนเลยจะไม่รู้ว่าทั้งคู่หวาดกลัวคำขู่ของถังเซี่ยวเซี่ยว จึงอดไม่ได้ที่จะขู่เกทับออกไป
ทั้ง 2 เป็นคนของมัน
แต่พอได้ยินคำขู่ของถังเซี่ยวเซี่ยวกลับไม่กล้าขยับ!
นี่ต่างอะไรกับตบหน้ามัน!
จะให้มันทนได้อย่างไรไหว!!
วูบ วูบ
พอได้ยินคำขู่ด้วยอำมหิตของถังเจิ้นเป่า สีหน้าชายวัยกลางคนกับชายชราก็แปรเปลี่ยนเป็นซีดลงอีกครั้ง แม้พวกมันจะหวาดกลัวคำขู่ของถังเซี่ยวเซี่ยว แต่ก็ไม่อาจไม่ทำตามคำของนายน้อย
ขัดขืนผู้ใด ล้วนมีแต่หนทางตกตาย!
แต่เป็นการดีเสียกว่าที่จะเชื่อฟังคำของนายน้อยพวกมัน เพราะอย่างน้อยๆพวกมันอาจยังพอมีหนทางรอดชีวิตกระทั่งได้หลบหนีออกจากนิกายถัง!
