มันไม่อาจยืนยันข้อเท็จจริงของเรื่องราวได้ จนเมื่อเห็นจางยี่พยักหน้ารับ!
สิ่งที่ต้วนหลิงเทียนพูดเป็นความจริง!!
“นอกจากนี้…ข้ายังมีสัมพันธ์อันดีกับเซียนหยวนจื่อของวังเซียนหยวน และข้าได้ยินมาว่าเซียนหยวนจื่อเองก็มีไมตรีกับเสวียนอวิ๋นเจินเหรินของสำนักเทียนซือไม่น้อย…เช่นนั้นฝากไปบอกเสวียนอวิ๋นเจินเหรินของสำนักเทียนซือเจ้าด้วย ว่าวันหน้าหากมีโอกาสข้าจะไปคารวะสักครา”
ต้วนหลิงเทียนยังคงมองฉีจงพร้อมกล่าวสืบต่อ
และหลังจากพูดกับฉีจงจบคำแล้ว เขาก็หันไปมองจางยี่ที่ลอยข้างๆ พลางเอ่ยปากว่า “จางยี่ที่ข้าทำให้เจ้าได้ทั้งหมดก็มีแค่นี้…”
“พอแล้ว แค่นี้ก็มากพอแล้ว!”
จางยี่กล่าวตอบด้วยความสำนึกขอบคุณ
อาศัยคำพูดทั้งหลายของต้วนหลิงเทียน ก็มากพอให้ตัวมันอยู่ในสำนักเทียนซือได้อย่างมีหน้ามีตาแล้ว!
อันที่จริงเอาแค่จางฉู่เหอถูกต้วนหลิงเทียนฆ่าทิ้งไป มันก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวอะไรอีก…
เพราะมันเองก็พูดไว้แต่แรก ว่าปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในการกลับไปยังสำนักเทียนซือก็คือ จางฉู่เหอ…
ตอนนี้ไม่เพียงแต่จางฉู่เหอจะตายตก ต้วนหลิงเทียนยังพูดปูทางให้มันอีก เรียกว่าอนาคตในสำนักเทียนซือของมันสดใสกว่ากาลก่อนมากมาย…
“เซียนหยวนจื่อ?!”
เมื่อได้ยินวาจาดังกล่าวของต้วนหลิงเทียน ฉีจงถึงกับผงะไปเล็กน้อย จากนั้นก็มองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยความตกใจ “ท่านกับเซียนหยวนจื่อ…เป็นสหายกันหรือ?”
