“ความอดทนของข้ามีจำกัด…หากเจ้าไม่ต้องการข้าจะไปหาคนอื่น!”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกด้วยน้ำเสียงขาดความอดทน
“อ้อ หากเจ้าอยากไปหาคนอื่นก็ตามใจเจ้าสิ…อย่างไรเสียด่านทดสอบก็เหลืออีกไม่กี่ด่านแล้ว ข้าผ่านเองก็ได้แค่ต้องเสียเวลาเพิ่มเล็กน้อยเท่านั้น”
สตรีในชุดดำกล่าวออกด้วยน้ำเสียงไม่แยแส
ทว่าวาจาไม่กี่คำนี้ ทำให้ต้วนหลิงเทียนเสมือนกลืนยาขม
“เจ้าไม่กลัวข้าจะฆ่าเจ้าทิ้งรึไง?”
ต้วนหลิงเทียนมองจ้องสตรีชุดดำด้วยสายตาเยียบเย็น เสียงกล่าวถามยังเฉยเมยถึงขีดสุด
“เจ้าจะทำหรือ?”
สตรีชุดดำย้อนถาม สายตายังคงจับจ้องมองต้วนหลิงเทียนไม่วางตาแววเจ้าเล่ห์เองก็ไม่ลดลงแม้แต่น้อย
“หึ!”
สุดท้ายต้วนหลิงเทียนก็สบถเสียงเย็นออกมาคำหนึ่ง เขายอมแพ้ก็ได้…
กว่าครึ่งเดือนที่ผ่านเขารู้ดีว่าการหาตัวคนจากระนาบเหยียนหวงสักคนในแดนลับต่างสวรรค์อันกว้างใหญ่ไพศาลมันยากเย็นขนาดไหน หากพลาดนางไปแล้วไม่รู้ว่าจะต้องงมหาไปอีกถึงเมื่อไหร่
สุดท้ายต้วนหลิงเทียนก็ช่วยสตรีชุดดำผ่านด่านทดสอบไม่กี่ด่านอย่างง่ายดาย นางเองเหินร่างติดตามมาเฉยๆไม่ลงมืออะไรด้วยท่าทางสบายใจ หลังผ่านไป 3 วัน 3 คืนในที่สุดก็ผ่านด่านทดสอบที่นางต้องการ
ไม่ใช่ว่าต้วนหลิงเทียนไม่มีประสิทธิภาพมากพอผ่านให้เร็วกว่านี้ แต่ด่านทดสอบบางด่านก็จำต้องรออย่างช่วยไม่ได้
“เวทย์พลังสนับสนุน?”
