ในช่วง 3 วันนี้เขาที่นอนเหม่อมองฟ้าก็ได้ครุ่นคิดเรื่องราวไปต่างๆนาๆ อารมณ์เองก็ขึ้นๆลงๆ
อย่างไรก็ตามสุดท้ายอารมณ์ของเขาก็กลับมามั่นคง กลับมามีแรงใจและลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง
‘อาการบาดเจ็บข้า…เกรงว่าต้องใช้เวลาอีกสิบกว่าวันถึงจะหายดีดังเดิม’
ต้วนหลิงเทียนที่กลับมาครองสติและฟื้นคืนกำลังใจ สายตาตอนนี้แลดูสงบไร้เรื่องราวไม่เหมือนคนที่พึ่งถูกพรากคนสำคัญในชีวิตทั้งหมดไปแม้แต่น้อย!
แน่นอนว่าสำหรับต้วนหลิงเทียนที่ให้ความสำคัญกับครอบครัวและคนใกล้ตัว อาการที่แสดงออกก็แค่ผิวเผินเท่านั้น…
เพียงเก็บงำเรื่องราว ฝังความทุกข์ทรมานและความปวดปร่าเอาไว้ในใจ ไม่เผยออกมาให้ใครได้เห็น…
