ตอนที่ 2,496 : เปี่ยวเม่ย…
(*เปี่ยวเม่ย = ลูกพี่ลูกน้องฝั่งแม่ที่เป็นผู้หญิงและมีอายุน้อยกว่าขอทัพศัพท์นะ)
ในบรรดาอิสตรีนั้น มีบางคนที่รู้สึกว่าตลอดชั่วชีวิตนี้…เป็นไปไม่ได้เลยที่ตัวเองจะมีวันหวั่นไหวและต้องตาพึงใจบุรุษคนไหนได้…
อนิจจา…อิสตรีจำพวกนี้ เมื่อถึงวันหนึ่งที่พวกนางบังเกิดความต้องตาพึงใจและหวั่นไหวกับบุรุษคนใดขึ้นมาล่ะก็…
หัวใจของนาง จะถูกบุรุษคนนั้นบุกเข้ามาครอบครองไปอย่างยากจะถอนตัว…
กระทั่งตลอดชั่วชีวิต พวกนางมักปิดตายหัวใจและไม่เปิดรับบุรุษผู้ใดเข้ามาอีกเลย…
และพอดี หวงเหวินจิ้ง กลับเป็นสตรีประเภทที่ว่า…
ย้อนกลับไปตอนนั้น ที่ต้วนหลิงเทียนเผยพลังอันน่าเกรงขามในวังเซียนสัญจร และเข่นฆ่าอาจารย์ของประมุขเผ่าปีศาจมนุษย์ เลี่ยวหนันเจียง ซึ่งเป็นเซียนอมตะเสเพล 3 ทัณฑ์…หวงเหวินจิ้งก็รู้ตัวดีว่าระหว่างนางกับบุรุษผู้นี้ไม่มีวันเป็นไปได้…
แต่กระนั้นตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่าน ในใจนางไม่อาจลบเลือนบุรุษผู้นี้ได้เลย…
‘พลังฝีมือของมัน…ก้าวหน้าขึ้นถึงขนาดนี้เชียวหรือ?’
ตอนที่นางพึ่งขึ้นมาถึงภูมิภาคเบื้องบนได้ไม่นาน และได้ยินข่าวลือเรื่องที่บุรุษคนนั้นกลับกลายเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งทัดเทียมเซียนอมตะเสเพล 6 ทัณฑ์ไปแล้ว ในใจอดไม่ได้ที่จะรู้สึกวาบหวามและเต็มไปด้วยความภาคภูมิ…
เพราะสุดท้ายนั่นก็คือบุรุษที่นาง หวงเหวินจิ้ง หลงรัก!
