หวงฉี่หลิงพยักหน้าเห็นด้วย “ถึงแม้ตอนฟังครั้งแรกข้าเองก็รู้สึกว่าข่าวลือนี้มันน่าเหลือเชื่อเกินจริงไปหน่อย…แต่พอข่าวลือนี้เป็นของน้องหลิงเทียน ข้ารู้สึกว่ามันสมควรเป็นแบบนั้นไม่ผิดแน่…”
…
“มีข่าว…ของนายท่านแล้วงั้นหรือ?”
จ้าววังเซียนสัญจรอวี่เหวินฮ่าวเฉินนั้น ก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะออกจากวังเซียนสัญจร มันก็ได้กล่าวคำสาบานว่าจะยอมติดตามรับใช้ต้วนหลิงเทียนไปแล้ว เช่นนั้นพอได้ยินข่าวเรื่องต้วนหลิงเทียน มันก็อดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้มออกมา
“แม้ไม่ทราบว่าข่าวของนายท่านที่แท้จริงหรือเท็จ…แต่นายท่านสมควรปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งแล้วเป็นแน่! ไม่รู้หากนายท่านมาติดตามหาความเรื่องราวที่ฝากฝังข้าวันนั้น แต่ข้ากลับมิอาจหาเบาะแสใดๆได้เลย…ไม่รู้จะไปอธิบายให้นายท่านฟังเช่นไร…”
ย้อนกลับไปตอนนั้น ก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะเดินทางออกจากวังเซียนสัญจร เขาก็ได้สั่งอวี่เหวินฮ่าวเฉินเอาไว้ ว่าให้ทุ่มกำลังตามหาเบาะแสของบิดามารดาเขา…
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา แม้อวี่เหวินฮ่าวเฉินจะทุ่มกำลังและทรัพยากรออกไปไม่น้อย แต่กลับไม่พบเบาะแสใดๆเลย
“เป็นไปไม่ได้! มันจะเป็นไปได้ยังไงกัน!?”
“ตัวบัดซบต้วนหลิงเทียนนั่น…ไฉนจะมีพลังฝีมือสูงส่งถึงขนาดนี้ได้! ปลอม! นี่ต้องเป็นข่าวลวงที่พวกมนุษย์จงใจปั้นแต่งขึ้นมาแน่!!”
