อยู่ๆ ความสงบเงียบของธารน้ำแข็งดังกล่าว ก็ถูกทำลายลงในชั่วพริบตา
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
…
ปรากฏเสียงแหวกฝ่าอากาศด้วยความเร็วสูงดังลงมาจากฟากฟ้าเหนือธารน้ำแข็ง
มองไปเป็นร่างที่กำลังเคลื่อนไหวฉับไว หำลังเหินมาจากทิศทางที่แตกต่างกัน และไม่ว่าร่างพวกมันเหินผ่านที่ใด…จุดนั้นล้วนคงเหลือรอยแยกมืดดำทิ้งไว้เป็นทาง!
เรียกว่าร่างเหล่านี้ประหนึ่งตัวทลายฟ้าก็ว่า ผ่านพ้นไปที่ใดความว่างเปล่าตรงนั้นก็หาความสมบูรณ์ไม่เจอ…
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
…
ครู่ต่อมาก็เห็นเป็นร่างทั้งสิ้น 7 ร่างที่มาจากทิศทางแตกต่างกัน ได้หยุดลอยเหนือธารน้ำแข็งเปลี่ยร้างที่เคยสงบเงียบ ทั้งหมดหยุดลงกลางหาว ณ จุดหนึ่งอย่างพร้อมเพรียงดั่งจะนัดกันมาก็ไม่ปาน
“พวกเจ้า…ได้ยินข่าวกันแล้วหรือไม่?”
ชายวัยกลางคนในชุดดำคนหนึ่งที่หยุดร่างค้างกลางหาว หันไปมองถามอีก 6 ร่างด้วยใบหน้าแลดูดุดันน่ากลัว ช่างขู่ขวัญชวนให้ผู้คนหวาดผวานัก!
ไม่ใช่ว่ามันจงใจชักใบหน้าดุร้ายขู่ขวัญผู้คนแต่อย่างใด เพียงแค่มารดามันให้ใบหน้าที่ทารกเห็นยังต้องหยุดร้องไห้ ทั้งผลักไสไล่แขกให้ถอยห่างไปนับพันลี้นี้มาตั้งแต่เกิด….
“อืม”
“ข้าได้ยินมาแล้ว”
…
อีก 6 คนที่ลอยกลางฟ้า ทยอยกันพยักหน้าขานรับคนแล้วคนเล่าจนครบ
เปรี๊ยะ!
และเมื่อทั้ง 7 ร่างหยุดค้างกลางฟ้าเหนือธารน้ำแข็งได้ไม่นาน ทันใดนั้นธารน้ำแข็งเบื้องล่างก็บังเกิดเสียงปริร้าวหนึ่งลั่นขึ้น!
