แผ่นหลังของร่างที่ยืนอยู่ชายขอบลานด้านหน้าที่หวงฉี่หลิงทักไปนั้น สมควรเป็นแผ่นหลังของสตรีนางหนึ่ง
เป็นสตรีในชุดขาวราวหิมะ กำลังยืนสงบจิตอยู่อย่างเงียบงัน เส้นผมสีดำขลับทอดยาวลงมาดั่งม่านน้ำตก และแม้จะเห็นเพียงแผ่นหลัง ทว่ากลับให้ความรู้สึกเสมือนทั่วร่างได้แผ่ไอเย็นออกมาโดยรอบหมายผลักไสผู้อื่นให้ล่าถอยออกไปนับพันลี้…
หลังได้ยินคำถามดังกล่าวของหวงฉี่หลิง แผ่นหลังของร่างสตรีดังกล่าวก็สะท้านไปเล็กน้อย ก่อนที่นางจะหยักหน้าลงเบาๆ
ขณะเดียวกัน นางก็ค่อยๆหันกลับมา เปิดเผยรูปโฉมอันงามล้ำไร้คู่เปรียบ…
หากทว่ารูปโฉมอันงามล้ำไร้คู่เปรียบตอนนี้ คล้ายฉาบเคลือบไว้ด้วยชั้นน้ำแข็งก็ไม่ปาน ช่างแลดูเย็นชาไม่รับแขกนัก!
สตรีนางนี้คืออีก 1 ที่ต้วนหลิงเทียนยึดถือเป็นสหายในวังเซียนสัญจรตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ในภูมิภาคเบื้องล่าง…
หวงเหวินจิ้ง โฉมงามอันดับหนึ่งแห่งเผ่าปีศาจมนุษย์!
ตั้งแต่ที่เผ่าปีศาจมนุษย์ยกพลบุกขึ้นมารุกรานภูมิภาคเบื้องบน นางเองก็ได้แต่ติดสอยห้อยตามขึ้นมาด้วย
ถึงหวงฉี่หลิงกับหวงเหวินจิ้งจะถือเป็นรุ่นเยาว์ที่มีฐานะไม่ใช่ชั่วในวังเซียนสัญจร แต่ทั้งคู่ก็ไม่อาจไม่ติดตามเผ่าปีศาจมนุษย์ขึ้นมารุกรานภูมิภาคเบื้องบนได้…
และเป็นธรรมดาว่าหลังติดตามเผ่าปีศาจมนุษย์บุกขึ้นมาภูมิภาคเบื้องบน ทั้งคู่ก็ทำได้แค่พยายามหลีกเลี่ยงการเข่นฆ่ามนุษย์ให้มากที่สุด
