ภรรยาของต้วนหลิงเทียนนั้น คล้ายเชื่อฟังต้วนหลิงเทียนเป็นที่สุด หากต้วนหลิงเทียนพูดสักคำว่าจะทำลายเผ่ามังกร เกรงว่าภรรยาของต้วนหลิงเทียนคงลงมือทันทีอย่างไร้ปราณี…
“หากข้าสามารถมีภรรยาแบบนี้ได้…ต่อให้อายุขัยข้าจะเหลือแค่ครึ่งปีข้าก็ยอม”
“ต้วนหลิงเทียนไปหาภรรยาประเสริฐเช่นนี้มาจากที่ใดกัน…”
“ภรรยาเป็นเซียนอมตะจากสวรรค์…เช่นนั้นกล่าวได้ว่าต้วนหลิงเทียนกลับมีภรรยาเป็นนางฟ้าจริงๆ…”
…
เหล่าสมาชิกเผ่ามังกรทั้งหลายกระซิบคุยกันอย่างหวั่นหวาด แค่พลังฝีมือของต้วนหลิงเทียนเองก็ทำให้พวกมันยำเกรงมากแล้ว แต่สามารถทำให้นางฟ้าอันร้ายกาจเช่นนี้เป็นภรรยาได้ ยิ่งทำให้พวกมันทั้งครั่นคร้ามและอิจฉายิ่งกว่าเดิม!!
ยังอดไม่ได้ที่จะคิดไป ว่าต้วนหลิงเทียนคนนี้ช่างโชคดีเหลือเกิน
“ไม่ต้องสนใจพวกมันหรอก อย่างไรเสียพวกมันก็ไม่อาจก่อคลื่นลมใดๆได้แล้ว”
ได้ยินคำถามของเค่อเอ๋อ ต้วนหลิงเทียนย่อมรู้ดีว่าเค่อเอ๋อกำลังถามเขาเรื่องจะให้นางจัดการคนของเผ่ามังกรรอบๆหรือไม่…
“พวกเรากลับกันเถอะ”
เสียงกล่าวของต้วนหลิงเทียนดังจบคำ ร่างต้วนหลิงเทียนกับเค่อเอ๋อก็เหินเคียงคู่กันจากไปท่ามกลางสายตาหวั่นๆของคนเผ่ามังกร
และพริบตาทั้งคู่ก็ออกจากถิ่นที่อยู่เผ่ามังกร และออกจากมหาภูผาสิบหมื่นอันเป็นเขตของเผ่ามังกร
คงเหลือเพียงสมาชิกเผ่ามังกรทั้งหลายที่ลอยร่างค้างกลางหาวกันอย่างอื้ออึง ยากจะดึงสติกลับคืนมาได้อยู่นาน
