แต่อย่างน้อยๆก่อนหน้า ประมุขของพวกมันก็ไม่ได้ผิดคำพูดกับต้วนหลิงเทียน และหว่านเมล็ดพันธุ์มหันตภัยอะไรไว้ให้พวกมัน หาไม่แล้วหากเกิดเรื่องร้ายขึ้นจริง ถึงตอนนั้นพวกมันคิดร่ำไห้ก็ไร้น้ำตา!
กระทั่งผู้อาวุโสสูงสุดทั้ง 2 จังหวะนี้ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขอบคุณที่ประมุขเผ่าไม่ผิดคำพูด…
“ประมุขเผ่ามังกร…เจ้ารู้หรือไม่ว่านางเป็นใคร?”
ได้ยินคำถามที่ประมุขเผ่ามังกรกล่าวถามเค่อเอ๋อ ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะลอบยิ้มในใจ กระทั่งยังอดไม่ได้ที่จะหยีตากล่าวถามออกไปด้วยน้ำเสียงขบขัน
และเมื่อได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน ประมุขเผ่ามังกรก็ตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง…
สตรีที่ลอยอยู่ข้างกายต้วนหลิงเทียนและทำให้มันบังเกิดความหวาดหวั่นนั้น ดูเหมือนจะเอาแต่มองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาอ่อนโยนดั่งสายน้ำราวกับกำลังมองคนรักของนางมาสักพักแล้ว!
ทันใดนั้นสีหน้าประมุขเผ่ามังกรก็เปลี่ยนไปทันที ในใจยังบังเกิดสังหรณ์อัปมงคลขึ้นมา!
“อ่า…นางเป็นภรรยาของข้าเอง”
ในขณะที่สายตาคนของเผ่ามังกรกำลังจับจ้องมองไปยังร่างต้วนหลิงเทียนสลับกับเค่อเอ๋ออย่างสนใจ ต้วนหลิงเทียนก็กล่าวออกมาอีกครั้ง บอกความสัมพันธ์ของเขากกับเค่อเอ๋อให้ทุกคนรับทราบ
เปรี๊ยง!!
และทันทีที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวจบคำ คนของเผ่ามังกรทั้งหลายก็รู้สึกเสมือนต้องอัสนีบาตยามแล้งที่ฟาดผ่าลงมาอย่างไร้ซึ่งการตั้งเค้าใดๆมาก่อน
เพราะต้วนหลิงเทียนพึ่งบอกว่า…
