กล่าวให้ชัด มันกำลังมองจ้องค่ายกลกระบี่เหนือหัวต้วนหลิงเทียน!
กระบี่เซียนอมตะที่พุ่งหลุดมือมันไป กำลังลอยวนอยู่ที่นั่น!
“นี่มัน…หรือจะเป็นหมื่นศาสตราสยบที่ฟงชิงหยางเคยใช้สยบศาสตรานับพันของศัตรู?!”
ในฐานะประมุขเผ่ามังกร มันย่อมรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อแสนกว่าปีก่อนเป็นอย่างดี จึงรู้ว่าฟงชิงหยางเองก็มีวิธีการลงมือพิสดารที่ฉกชิงอาวุธจากศัตรูรอบกายได้!
“แต่วิธีการประหลาดนั่นของฟงชิงหยาง…มีผลกับยอดสมบัติสวรรค์ด้วยหรือ?!”
อย่างไรก็ตามแม้จะรู้ว่าฟงชิงหยางมีวิธีแบบนี้ แต่ประมุขเผ่ามังกรก็ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะครอบคลุมไปถึงยอดสมบัติสวรรค์ด้วย!
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ไฉนต้วนหลิงเทียนถึงได้ให้ความร่วมมือกับข้าแต่โดยดี กล้าส่งยอดสมบัติสวรรค์นั่นมาง่ายๆ…ที่แท้มันรู้แต่แรกแล้วว่าถึงข้าจะได้ยอดสมบัติสวรรค์มา แต่ก็ไม่อาจใช้เล่นงานมันได้!”
ในฐานะที่เป็นถึงประมุขเผ่ามังกรไหนเบยมันจะโง่งม ไม่ทันไรก็ตระหนักเรื่องราวได้ทันที
ทันใดนั้น ประมุขเผ่ามังกรก็รู้สึกเสมือนมีไฟลุกโชนขึ้นมาสุมทรวง พาลให้บังเกิดความคับแค้นยากระบาย!
มันกลับหลงกลต้วนหลิงเทียนเข้าอย่างจัง!
“ประมุขเผ่ามังกร ลองรับกระบี่ข้าดูอีกที!”
