“เช่นนั้นเจ้ากก็ยอมส่งมอบยอดสมบัติสวรรค์มาให้ข้าชิ้นหนึ่งแต่โดยดีเถอะ! เพียงเท่านี้พวกเจ้ากับเผ่ามังกรของข้าก็เสมือนน้ำบ่อไม่ยุ่งน้ำคลอง!!”
ประมุขเผ่ามังกรรีบกล่าว
“ประมุขเผ่ามังกรอย่าพึ่งด่วนสรุปไป…”
ไปหน้าที่สงบเฉยเมยของต้วนหลิงเทียนเริ่มปรากฏความเย้ยหยันออกมา มุมปากยังยกยิ้มแสยะ “ข้าแค่บอกว่า วันนี้ข้าคิดฆ่าเจ้ามันเป็นไปไม่ได้…”
“แต่ข้าไม่ได้พูดสักคำ….ว่าคนอื่นฆ่าเจ้าไม่ได้!”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
“คนอื่น?”
ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียน ประมุขเผ่ามังกรถึงกับผงะไปทันใด แต่แล้วมันก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะออกมา “ต้วนหลิงเทียนเจ้าอย่าได้พยายามหลอกข้าเสียจักดีกว่า…ในระนาบโลกียะแห่งนี้ไม่มีใครทำอะไรข้าได้อีก เว้นเสียแต่เจ้าจักหันไปร่วมมือกับเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ของเผ่าปีศาจ!”
เผ่าปีศาจ?
เซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์!?
ต้วนหลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อได้ยินวาจาประโยคนี้ของประมุขเผ่ามังกร
‘เผ่าปีศาจ…มีเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์อยู่ด้วยงั้นเหรอ?’
‘ไม่น่าเชื่อ…ในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋ากับดินแดนเนรเทศของเผ่าปีศาจ ยากนักที่จะปรากฏเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ขึ้น แต่คิดไม่ถึงจริงๆว่าในยุคนี้ไม่เพียงแต่เผ่ามังกรในดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋า กระทั่งในแดนเนรเทศของเผ่าปีศาจยังปรากฏเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ขึ้นด้วย’
ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ
