ประมุขเผ่ามังกรของพวกมัน ที่ไม่ทราบหวนคืนสู่ร่างมนุษย์ตั้งแต่เมื่อไหร่และร่นถอยไปอยู่ห่างจากจุดปะทะไกลตา ตอนนี้ก็กำลังกระอักโลหิตออกมาเช่นกัน!
“อะไรกัน…ท่านประมุขก็บาดเจ็บด้วยหรือ!?”
“นี่มัน…บาดเจ็บทั้งคู่!”
…
จังหวะนี้สมาชิกเผ่ามังกรย่อมตระหนักถึงผลลัพธ์การปะทะได้ชัดเจน
ถึงแม้ว่าประมุขเผ่ามังกรของพวกมันจะหวนคืนสู่ร่างที่แท้จริงอย่างมังกรเทพยดา 8 กรงเล็บแล้ว มิคาดยังไม่มีเปรียบอะไรต้วนหลิงเทียน!
“ต้วนหลิงเทียน ข้ายอมรับว่าวันนี้คงฆ่าเจ้าไม่ได้…แต่เจ้าเองก็ไม่มีปัญญาฆ่าข้า!!”
ครู่ต่อมาหลังประมุขเผ่ามังกรยกมือขึ้นมาปาดเช็ดเลือดที่มุมปาก มันก็หันไปมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนเสียงหนัก “แต่วันนี้เจ้าได้เข่นฆ่าสังหารอาวุโสสูงสุดของเผ่ามังกรข้าไป เจ้าจักต้องชดใช้ให้ข้า! หาไม่แล้วยามใดที่เจ้าขึ้นสู่ระนาบเทวโลก…ข้าจักออกตามล่าสังหารคน 7 ทวาราเที่ยงแท้ของเจ้าไปทั่วทั้งดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋าด้วยตัวเอง!!”
“อ้อ!”
ได้ยินคำของประมุขเผ่ามังกร สองตาต้วนหลิงเทียนหดเล็กลง พยายามระงับโทสะที่พวยพุ่งขึ้นมาในใจ ค่อยกล่าวถามออกไปเสียงหนักว่า “เช่นนั้นข้าเองก็อยากรู้…ว่าประมุขเผ่ามังกรคิดให้ข้าชดใช้เช่นไร?”
“ขอเพียงเจ้าทิ้งยอดสมบัติในมือนั่นให้ข้า…ตัวข้าและเผ่ามังกรทั้งหมดยินดีอภัยให้คน 7 ทวาราเที่ยงแท้ของเจ้า!”
ประมุขเผ่ามังกรกล่าวออกด้วยความโลภ
