น่าเสียดายที่พวกมันมีน้อยเกินไป เสียงทัดทานก็ไม่อาจนับเป็นอะไร พริบตาก็ถูกคลื่นความเห็นดูแคลนทับกลบ เพราะคนส่วนใหญ่ต่างเชื่อมั่นในพลังฝีมือของอาวุโสสูงสุดกันจนไม่ลืมหูลืมตา พวกมันจึงจนปัญญาที่จะก่อคลื่นลมอะไรได้
“ต้วนหลิงเทียน !!”
ร่างอาวุโสสูงสุดแห่งเผ่ามพันธุ์มังกร ตี้ฮ่วน ที่เปลี่ยนไปดั่งสายลมกรรโชกสายหนึ่ง พริบตาก็พัดมาถึงเหนือฟ้า มองไปยังร่างชายหนุ่มชุดม่วงไกลๆลูกตาพลันหดหยีลงกล่าวเรียกหาออกมาเสียงหนักปานคำราม ในน้ำเสียงยังเจือความตื่นเต้นไม่น้อย
ถึงแม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่ตี้ฮ่วนได้พบหน้าต้วนหลิงเทียน
อย่างไรก็ตามก่อนหน้านี้มันได้เห็นภาพเหมือนต้วนหลิงเทียนมากกว่าหนึ่งครั้ง จึงจดจำรูปร่างหน้าตาต้วนหลิงเทียนได้ขึ้นใจ
ถึงขั้นต่อให้ต้วนหลิงเทียนจะเปลี่ยนรูปโฉมไปแค่ไหน ขอเพียงรูปร่างยังเหมือนเดิม มันก็มั่นใจว่าสามารถจดจำอีกฝ่ายได้ในพริบตา!
นับประสาอะไรกับต้วนหลิงเทียนเบื้องหน้า ที่ไม่คิดปกปิดรูปโฉมอะไรเลย!
ครู่ต่อมา ร่างตี้ฮ่วนก็วูบไปหยุดลงกลางฟ้าประจัญหน้ากับต้วนหลิงเทียน มองจ้องออกไปด้วยสายตาไม่แยแส
หากทว่าลึกลงไปในแววตากลับเผยประกายเพลิงแห่งความแค้นที่ค่อยๆก่อตัวลุกโชนขึ้นมาทุกขณะ ราวกับไม่นานคงได้เป็นไฟลามทุ่ง!
“ตี้ฮ่วน?”
ขณะเดียวกันกับที่ตี้ฮ่วนปรากฏตัว ต้วนหลิงเทียนก็มองพินิจอีกฝ่าย
ทั้งสีหน้าเฉยเมยยังเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเยียบเย็นราวฉาบไว้ด้วยม่านน้ำแข็ง
