ขณะเดียวกันต้วนหลิงเทียนก็ได้รับทราบถึงความแข็งแกร่งของเผ่าปีศาจในปัจจุบัน
พวกมันมีเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์ปรากฏขึ้น 1ตน?
‘แต่พวกมันไม่น่าจะมีดีแค่นี้หรอก…’
ต้วนหลิงเทียนเองก็ตระหนักได้ถึงเรื่องดังกล่าวดี
ถึงแม้เผ่าปีศาจอาจไม่มีตัวตนขอบเขตเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์อยู่เลย
อย่างไรก็ตามในเผ่าปีศาจไม่น่าจะมีเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์แค่ตนเดียว!
“เอาล่ะ…เห็นแก่ที่เจ้าร่วมมือตอบคำถามข้าแต่โดยดี ข้าจะปล่อยเจ้าไป”
หลังได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมดที่อยากรู้จากปีศาจสุกรที่คุกเข่าอยู่ด้านล่างแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็โบกมือส่งๆกล่าวไล่ให้มันไปได้
เขาไม่ได้สนใจจะลงมือเข่นฆ่ามัน
ปีศาจสุกรตนนี้ก็เป็นแค่ตัวตนไร้สำคัญอะไรในสายตาเขา มันไม่อาจเป็นภัยคุกคามให้เขาได้เลย มันจะอยู่หรือตายก็ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะให้ความสนใจ กระทั่งไม่อยากบี้มดเช่นมันให้เสียมือ!
“ขอบคุณใต้เท้า! ขอบพระคุณใต้เท้า!!”
ได้ยินคำไล่ของต้วนหลิงเทียน ปีศาจสุกรย่อมบังเกิดความยินดีอย่างถึงที่สุด มันเร่งรุดโขกศีรษะขอบคุณไม่กี่ครั้งก็รีบคลานอย่างกุลีกุจอออกจากห้องโถงหลักก่อนที่จะเร่งเหินร่างจากไป ราวกับไม่อยากรั้งอยู่บนเขาลูกนี้ต่อแม้แต่วินาทีเดียว
“ถ้างั้นตอนนี้…ก็ได้เวลาที่ข้าจะไปเยือนเผ่ามังกรเพื่อคิดบัญชีเก่ากับพวกมัน!”
หลังปีศาจสุกรจากไปพักหนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ในโถง แววตายังทอประกายดุร้ายปานมีเปลวเพลิงลุกโชน!
