ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมาพลางยิ้มกล่าวว่า “ด้วยด่านพลังฝึกปรือของข้าตอนนี้ นับประสาอะไรกับเผ่ามังกรที่อาจไม่มีเซียนอมตะเสเพล 9 ทัณฑ์ด้วยซ้ำ…ต่อให้พวกมันจะมีข้าก็ไม่กลัว!”
“นอกจากนั้นไม่ใช่ว่าเจ้าเองก็มีป้ายหยกสื่อสารที่ข้าให้ไว้หรือ หากข้าคิดขอความช่วยเหลือจากเจ้า ด้วยมีป้ายหยกเจ้าก็ตามมาช่วยข้าได้ในเวลาอันสั้น”
“เพราะด้วยพลังฝีมือของเจ้าตอนนี้…สำนึกเทวะไม่พ้นต้องครอบคลุมพื้นที่ภูมิภาคเบื้องบนส่วนใหญ่ไปแล้ว คิดจะเดินทางไปที่ใดก็ลำบากเพียงไม่กี่สิบลมหายใจไม่ใช่หรือ?”
ต้วนหลิงเทียนไม่ได้คิดจะพาเค่อเอ๋อไปยังเผ่ามังกรด้วยกัน
“นอกจากนี้หากเจ้ารั้งอยู่ที่นี่ไม่เพียงแค่จะได้อยู่กับซือหลิงทั้งคอยปกป้องลูกเรา เจ้ายังปกป้องคนอื่นได้อีกด้วย…เพียงมีเจ้ารั้งอยู่ข้าถึงจะวางใจในความปลอดภัยของทุกคน และไปจัดการเรื่องราวที่เผ่ามังกรได้”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยออกอีกรอบ
เมื่อได้ฟังวาจาอันมีเหตุผลรองรับอย่างดีของต้วนหลิงเทียน เค่อเอ๋อก็ไม่รู้จะโต้แย้งงอย่างไรดี ไม่อาจยืนกรานตามไปเผ่ามังกรด้วยได้อีก…
อย่างไรก็ตามนางยังคงกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าจริงจัง “พี่เทียน หากท่านเจอเรื่องราวตึงมือ ท่านต้องรีบแจ้งให้ข้าทราบโดยเร็วที่สุด!”
ถึงแม้เค่อเอ๋อจะเชื่อฟังคำพูดของต้วนหลิงเทียน
