ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่ที่หานเฉวี่ยไน่ได้มาหยุดลอยข้างๆต้วนหลิงเทียน นางเท้าสะเอวมองกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าบึ้งตึง กล่าวออกด้วยน้ำเสียงน้อยใจ “ข้าก็บอกท่านแต่แรกแล้วนี่นาพี่ใหญ่…ว่าความแข็งแกร่งของพี่สาวเค่อเอ๋อไม่ธรรมดาเลย! แต่ท่านเชื่อข้าที่ไหนล่ะ!?”
อันที่จริงไม่นานหลังจากที่หานเฉวี่ยไน่ได้เจอกับต้วนหลิงเทียน นางก็ได้บอกต้วนหลิงเทียนไว้แล้วถึงเรื่องที่เค่อเอ๋อได้เข้ามาสู่แดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้ อีกทั้งความแข็งแกร่งของเค่อเอ๋อนั้นไม่ธรรมดาเป็นอย่างยิ่ง กระทั่งไม่อ่อนด้อยไปกว่าผู้สืบทอดความลับสวรรค์อย่างมู่อีอีด้วยซ้ำ…
อย่างไรก็ตามตอนนั้นต้วนหลิงเทียนไม่เพียงไม่เชื่อนาง ยังเห็นว่านางน่าจะกล่าวหยอกเขาเล่นเพราะซุกซนเสียอย่างนั้น นางก็เลยจนปัญญา
หากไม่ใช่เพราะว่าภายในแดนลับต่างสวรรค์แห่งนี้ปิดกั้นฟ้าดินถึงขั้นไม่อาจกล่าวคำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าได้ หานเฉวี่ยไน่เองที่กังวลเรื่องนี้ไม่น้อยเหมือนกัน คงเร่งสาบานออกมาให้ต้วนหลิงเทียนเชื่อแล้ว
พอสุดท้ายต้วนหลิงเทียนไม่เชื่อนาง ตัวนางก็ได้แต่จนปัญญาและทำอะไรไม่ได้
ดังนั้นพอได้เจอเค่อเอ๋อจริงๆ หานเฉวี่ยไน่อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เพราะนางรู้ดีว่าจะได้พิสูจน์คำพูดตัวเองแล้ว…
นางไม่ได้โกหก!
“เอ่อ…”
ได้ยินคำของหานเฉวี่ยไน่ทั้งเห็นทีท่าเอาเรื่องแกมน้อยใจของนาง ต้วนหลิงเทียนก็นึกขึ้นได้
