หลังจากขอโทษก่านหรูเยี่ยนแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะเร่งหันกลับไปมองถามเค่อเอ๋อด้วยความอยากรู้ “เจ้า…พลังของเจ้าอยู่ๆไฉนถึงได้เพิ่มสูงขึ้นได้ในเวลาอันสั้นล่ะ…?”
ต้วนหลิงเทียนคิดไม่ออกจริงๆ
เค่อเอ๋อเองก็เป็นภรรยาของเขา สมควรเป็นเขาที่รู้เรื่องนางดีกว่าใครและไม่น่าจะมีความลับอะไรกัน
แต่มาตอนนี้เขารู้สึกว่า
ไฉนเขาถึงไม่รู้อะไรเรื่องภรรยาคนนี้เลย
“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชาติที่แล้วของข้า”
ดูเหมือนเค่อเอ๋อจะเดาได้แต่แรกว่าต้วนหลิงเทียนต้องกล่าวถามเรื่องนี้ออกมาแน่ ทำให้พอต้วนหลิงเทียนกล่าวถามจบคำเค่อเอ๋อก็กล่าวตอบออกมาทันที “ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในหัวข้าปรากฏเศษเสี้ยวความทรงจำผุดโผล่ขึ้นมามากมาย”
“และเศษเสี้ยวความทรงจำที่ว่า ก็เป็นชิ้นส่วนความทรงจำในชาติที่แล้วของข้า”
“ข้ายังพบว่า…ในขณะที่ข้ารวบรวมชิ้นส่วนความทรงจำเข้าด้วยกัน วิญญาณของข้าก็ทรงพลังกล้าแข็งขึ้นทุกขณะ และเมื่อวิญญาณข้าทรงพลังขึ้น พลังฝึกปรือก็เริ่มเพิ่มพูนขึ้นด้วยความรวดเร็วอันน่าเหลือเชื่อ”
ถึงแม้เค่อเอ๋อจะกล่าวบอกถึง ‘ต้นตอ’ การเพิ่มพูนของพลังฝึกปรือ หากแต่นางไม่ได้กล่าวถึงกระบวนการที่เกิดขึ้น!
เพราะสุดท้ายแล้วนางก็ต้องทนทุกข์ทรมานเจียนตายกับกระบวนการผลาญวิญญาณเพื่อกู้คืนเศษเสี้ยวความทรงจำและยกระดับพลังฝึกปรือ!
เหตุผลที่นางไม่พูดถึงเรื่องนี้ เพราะไม่อยากให้ต้วนหลิงเทียนเป็นห่วง
“แบบนี้นี่เอง”
