บิกของเผ่ำมนุษย์ จักรพรรดิไร้เทียมทำนผู้เลิศล ้ำตรำบสมัย พิชิตหมื่นเผ่ำพันธุ์!
ที่ยอดภูเขำขำวด ำ มหำจักรพรรดิมองมำยังเจียงผิงอัน
เฉียนฮวั่นโหรวเร่งฤทธิ์กระบี่ล ้ำค่ำสุดก ำลัง คิดอยำกผ่ำมิติไปจำกที่นี่กับเจียงผิงอัน แต่ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่ำมิติที่นี่มิอำจตัดขำดได้เลย!
เฉียนฮวั่นโหรวพลันเปลี่ยนสีหน้ำ
จบสิ้นแล้ว
นำงรีบตะโกนบอกเจียงผิงอัน “เจียงผิงอัน มำนี่เร็วเข้ำ หำกเป็นพลังของเจ้ำก็อำจผ่ำมิติหนีไปได้!”
เจียงผิงอันยืนขึ้น เขำมิได้ถอย โคจรวิชำลับเยียวยำ ‘ทวีคูณอนันต์’ ฟื้นบำดแผลที่ท้อง ก้ำวขึ้นสู่สุญตำและพุ่งเข้ำใส่มหำจักรพรรดิอีกครั้ง
เฉียนฮวั่นโหรวตะโกน “เจ้ำพิชิตมหำจักรพรรดิมิได้หรอก ท ำไมต้องไปรนหำที่ตำยด้วย! ไปเสียยำมนี้ยังมีโอกำสรอดนะ!”
สองฝ่ำยมิได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย เป็นควำมต่ำงชั้นอันยำกประมำณ
เจียงผิงอันคลับคล้ำยเป็นคนหูหนวก ไม่ได้ฟังเสียงตะโกนของเฉียนฮวั่นโหรวเลย
ขณะนี้ ในใจเขำมีเพียงหนึ่งควำมคิด
เอำชนะภำพฉำยที่มหำจักรพรรดิทิ้งไว้
เขำมีควำมรู้สึกว่ำ หำกเอำชนะอีกฝ่ำยได้ เขำก็จะสำมำรถพัฒนำต่ออย่ำงก้ำวกระโดด
ยำมศึกสะท้ำนแดนดินเปิดฉำก เจียงผิงอันใช้วิชำลับทั้งหมดที่บรรลุมำในครำวเดียว
‘ผนึกสรวง’ ‘วิชำดึงดำรำ’ ‘หมัดอู๋จี๋’…
ทว่ำ ยำมวรยุทธ์เหล่ำนี้เผชิญกฎโกลำหลบนร่ำงมหำจักรพรรดิพวกมันล้วนพังทลำยรวนเร เสื่อมฤทธำลงหลำยส่วน
กระทั่งกำรโจมตีสูงสุดของเจียงผิงอัน ‘หมัดท ำลำยล้ำง’ ก็มิอ
