“สมควรเป็นเช่นนั้นไม่ผิดแน่ เพราะฟงชิงหยางที่เคยใช้วิธีการลงมือแบบเดียวกันก็มาจากระนาบเซียนเหมือนมัน…และฟงชิงหยางก็เป็นคนที่ได้รับมรดกของต้าหลัวจินเซียนเมื่อครั้งที่แล้วไป”
…
สายตาเหล่าเซียนอมตะเสเพลทุกคู่ล้วนจับจ้องไปยังวังวนกระบี่เหนือศีรษะต้วนหลิงเทียนที่กำลังตีวงแคบเข้าสู่ศูนย์กลางเรื่อยๆ
เหนือศีรษะต้วนหลิงเทียนยามนี้ปรากฏลำแสงสว่างหลากสายสาดส่องออกไปทั่วสารทิศ มองไปยังคล้ายทะเลกระบี่ที่กำลังม้วนวนด้วยความเร็วสูง!
รังสีกระบี่นับพันหมื่นเหล่านี้ แต่ละสายประหนึ่งมีความเชื่อมโยงอันลี้ลับต่อรังสีกระบี่สายอื่นๆ
“ประเสริฐ ประเสริฐนัก!!”
“เช่นนั้นข้าอู่เซี่ยวที่อ่อนแอยิ่งกว่ามดในสายตาเจ้า จักเข่นฆ่าเจ้าที่นี่วันนี้!!”
“หากวันนี้เจ้าไม่ตาย ข้าอู่เซี่ยวไม่ถือว่าเป็นเซียนอมตะเสเพล 8 ทัณฑ์อันดับ 1 แห่งระนาบโหมหลัวอีกต่อไป!!”
ได้ยินวาจาอหังการของต้วนหลิงเทียน อู่เซี่ยวก็หัวเราะออกมาด้วยโทสะ หอกในมือสะท้านสั่นไหวอย่างแรงก่อนที่คนจะพุ่งทะยานออกไปปานสายรุ้ง!
ประหนึ่งกระสวยอวกาศจุดระเบิด ร่างคนทะยานตัดฟ้าเข่นฆ่าสังหารไปทางต้วนหลิงเทียนด้วยความเร็วสูง!
ซู่มมม!!
หอกยาวในมือของมันประหนึ่งได้รับชีวิต จนคล้ายกลับกลายเป็นมังกรวารีตัวหนึ่ง พุ่งทะยานแยกเขี้ยวยิงฟันควั่นกรงเล็บเข่นฆ่าไปทางต้วนหลิงเทียนอย่างดุร้าย!!
“หมื่นศาสตราสยบ!”
