ตอนนี้เองเซียนอมตะเสเพลอีกคนพลันเอ่ยขึ้น “แต่ถ้าเป็นตอนที่ต้วนหลิงเทียนพึ่งออกมาจากสมบัติสถานระดับสวรรค์แล้วฆ่าคน ข้าเห็นเต็มสองตาเพราะวันนั้นข้าไปดักรออยู่ด้วย กระทั่งข้ายังเป็นคนที่ไปเฝ้ารอหน้าสมบัติสถานระดับสวรรค์นั้นกว่า 2ปี!”
“น่าเสียดายที่ในแดนลับต่างสวรรค์ปิดกั้นสวรรค์และโลกทั้งมวล หาไม่แล้วจะให้ข้าสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์เก้าเก้าตรงนี้ก็ยังได้ว่าที่ข้าพูดล้วนไร้วาจาใดโป้ปดแม้ครึ่งคำ! ไอ่เจ้านั่นมันลงมือกระบวนเดียวฆ่าเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ได้ราวบี้มด!!”
“อย่างไรก็ตามข้าขอเอาหน้าตัวเองเป็นประกัน…ว่าที่ข้ากล่าวไปทั้งหมดล้วนเป็นความจริงมิได้โกหกแม้ครึ่งคำ!”
ขณะที่เซียนอมตะเสเพลคนดังกล่าวเอ่ยถึงประโยคนี้สีหน้าท่าทีของมันก็จริงจังทั้งมั่นใจนัก
แม้จะเผชิญหน้ากับสายตาของเหล่าเซียนอมตะเสเพลทั้งหลาย มันก็ยืดอกเชิดหน้าอย่างมั่นใจ
เรื่องนี้ทำให้เหล่าเซียนอมตะเสเพลแต่เดิมที่ไม่เชื่อหวั่นไหวไม่น้อย
“หรือ…ต้วนหลิงเทียนจะมีพลังน่ากลัวขนาดนั้นจริงๆ?”
“หากมันมีพลังฝีมือระดับนั้น…แล้วภายในมรดกสถานต้าหลัวจินเซียนยังจะมีผู้ใดแข่งขันกับมันได้?”
“นั่นสิ! หากข่าวที่ลือกันเป็นเรื่องจริง…ลองมันฆ่าได้กระทั่งเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ที่ถือครองยอดสมบัติสวรรค์ แบบนั้นเผลอๆต่อให้อัจฉริยะรุ่นเยาว์ทั้งหมดในมรดกสถานต้าหลัวจินเซียนร่วมมือกันกลุ้มรุม ก็เกรงว่าจะทำอะไรมันคนเดียวไม่ได้ด้วยซ้ำ!!”
…
