คนหนึ่งดั่งกุหลาบแดงร้อนแรง อีกหนึ่งประหนึ่งบัวขาวพิสุทธิ์ไร้มนทิล
“เค่อเอ๋อ…สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนจะแตกต่างจากสมบัติสถานระดับมนุษย์ที่พวกเราเคยผ่านมา…ใช่เป็นสมบัติสถานระดับสวรรค์อีกแล้วหรือไม่?”
สตรีที่แลดูกระฉับกระเฉงร้อนแรงปานกุหลาบแดงมองพินิจม่านหมอกเบื้องหน้าพักหนึ่งค่อยหันไปหารือกับสตรีข้างกาย
“พี่หญิง…”
สตรีดั่งบัวขาวพิสุทธิ์ ชักสีหน้าเคร่งขรึมกล่าวออกด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “หากข้าเดามิผิด…ที่นี่น่าจักเป็นจุดหมายปลายทางการเดินทางครั้งนี้ของพวกเรา”
ฟังจากบทสนทนาของสตรีทั้งสองเห็นได้ชัดว่าพวกนางก็คือเค่อเอ๋อกับก่านหรูเยี่ยน!
ตั้งแต่ที่เค่อเอ๋อพบกับก่านหรูเยี่ยน สองพี่น้องก็ร่วมเดินทางด้วยกัน ผ่านพ้นสมบัติสถานระดับมนุษย์มากมาย ตามเบาะแสมาจนถึงมรดกสถานของต้าหลัวจินเซียนในที่สุด…
แน่นอนว่าระหว่างทางก็ได้พบพานสมบัติสถานระดับสวรรค์ด้วย
“จุดหมายปลายทางหรือ?”
ได้ยินคำที่เค่อเอ๋อบอก สองตาก่านหรูเยี่ยนก็ลุกวาวทอประกายจ้าขึ้นมาทันที “เค่อเอ๋อ…เจ้าหมายความว่า…”
“อื๊อ”
เค่อเอ๋อพยักหน้า
“เจ้ามั่นใจหรือไม่?”
ก่านหรูเยี่ยนถามต่อด้วยท่าทางตื่นเต้นไม่น้อย
“ข้ามั่นใจกว่า 9 ส่วน”
เค่อเอ๋อกล่าวออกด้วยสีหน้ามั่นใจ
“เจ้าถึงกับมั่นใจกว่า 9 ส่วน…ถ้างั้นไม่ผิดแน่ สถานที่แห่งนี้คือมรดกสถานของต้าหลัวจินเซียน!!”
ก่านหรูเยี่ยนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
