ราวกับคนไม่เคยปรากฏตัวตรงนั้นมาก่อน
“เซียนอมะตะเสเพล 7 ทัณฑ์…นั่นมันเซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์เชียวนะ…”
ตอนนี้ทุกผู้คนล้วนตระหนักได้ชัดเจน
เซียนอมตะเสเพล 7 ทัณฑ์ชนชั้นอาวุโสของนิกายหลีเยี่ยนแห่งระนาบคงสิง ตกตายไปแล้ว…
ยังตกตายโดยไม่เหลือแม้แต่ร่องรอยใดๆ…
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
…
เสียงหวีดหวิวของอากาศดังขึ้นอีกครั้ง มวลหมู่ศาสตราที่ไม่รู้ว่ากลับมาลอยล่องรอบๆกระบี่วิจิตรเหนือศีรษะต้วนหลิงเทียนตั้งแต่เมื่อไหร่ ได้เหินทะยานออกไปอีกครั้ง เหินกลับสู่เจ้าของเดิมที่พวกมันจากมา…
แน่นอนว่ายังมีดาบเซียนอมตะที่ไร้ซึ่งเจ้าของให้หวนกลับ ลอยมาเข้ามือซ้ายของต้วนหลิงเทียน
และเมื่อดาบเซียนอมตะดังกล่าวเข้ามือต้วนหลิงเทียนแล้ว กระบี่พลังวิจิตรเหนือศีรษะต้วนหลิงเทียนก็ค่อยๆสลายหายไป
ขณะเดียวกันกระบี่เซียนอมตะที่ใสราวแก้วผลึกก็หวนกลับมาสู่มือขวาต้วนหลิงเทียน
ขวับ
เพียงสะบัดมือทั้ง 2 เล็กน้อย กระบี่ทั้งดาบเซียนอมตะก็วูบหายไปในความว่างเปล่า กลับไปอยู่ในแหวนมิติ จากนั้นคนก็ลอยล่องกลางหาวมองความว่างเปล่าเบื้องหน้าอย่างเฉยเมย ไม่เผยอาการใดๆยากจะล่วงรู้ได้ว่าในใจกำลังคิดอะไรอยู่…
แน่นอนว่าต้วนหลิงเทียนกำลังเหม่อทบทวนเรื่องราวเมื่อครู่
ในใจเต็มไปด้วยคลื่นความคิด
