บุรุษของนางไม่พ้นต้องได้รับยอดสมบัติสวรรค์ ทั้งเผลอๆจะได้รับเวทย์พลังจากระนาบเทวโลกมาแล้ว
สำหรับวรยุทธ์เซียนอมตะนั้นนางไม่ได้นึกถึง
เพราะนางรู้ดีว่าต่อให้ได้รับมาบุรุษของนางก็ไม่ฝึกวรยุทธ์เซียนอมตะแน่ เพราะนั่นจะขัดแย้งกับ ยอดใจกระบี่ ที่ฝึกปรืออยู่!
‘เวทย์พลังจากระนาบเทวโลกสมควรมีอยู่แต่ในสมบัติสถานระดับสวรรค์เท่านั้น…หมายความว่าตอนนี้พี่เทียนสมควรผ่านมรดกสถานระดับสวรรค์มาแล้ว และมีเบาะแสนำไปสู่มรดกสถานของต้าหลัวจินเซียนอยู่ในมือ’
‘และตอนนี้ข้ากับพี่หญิงก็พึ่งผ่านสมบัติสถานระดับมนุษย์มาหยกๆ จนได้รับเข็มทิศอันนี้มา…หากไปต่อสุดท้ายปลายทางก็ต้องเจอกับพี่เทียน!’
คิดถึงจุดนี้เค่อเอ๋อก็มองจานเข็มทิศในมือ ด้วยแววตาตื่นเต้นยินดีนัก
“อืม…นี่น่ะเหรอยอดสมบัติสวรรค์…ดูเหมือนจะแตกต่างกับอาวุธในระนาบโลกียะอยู่นะ”
ที่ไหนสักแห่งภายในแดนลับต่างสวรรค์ เด็กหญิงตัวน้อยในชุดสีทองกำลังเล่นกับกรงเล็บเหล็กในมือที่เปล่งประกายเยียบเย็นด้วยความสนใจ
กรงเล็บเหล็กที่ว่าแน่นอนว่าไม่ได้หลอมสร้างขึ้นมาจากเหล็กธรรมดาๆแน่นอน เพราะมันเปล่งกลิ่นอายพลังดุร้ายสะท้านสะเทือนบรรยากาศออกมาตลอดเวลา
เหล่าเซียนอมตะเสเพลทั้งหลายที่เห็นเด็กหญิงตัวน้อยเล่นกรงเล็บเหล็กอยู่ เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเยียบเย็นที่แผ่ออกมา ร่างก็สะท้านไปอย่างไม่รู้ตัว